Surat Al-Kahf — Ayat 72

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَلَمْ أَقُلْ: Apa ora wis dakkandhakake? (tembung pitakon kanggo ngelingake)
• إِنَّكَ: Satemene kowe (Nabi Musa)
• لَن تَسْتَطِيعَ: Ora bakal bisa / ora bakal kuwat
• مَعِيَ: Bareng karo aku (Nabi Khidir)
• صَبْرًا: Sabar, yaiku nahan ati lan ora takon-takon marang apa kang dilakoni

1. Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Nabi Khidir ngandhani Nabi Musa kanthi cara ngelingake. Sadurunge padha mlaku bareng, Nabi Khidir wis tau ngandhani Nabi Musa yen dheweke ora bakal bisa sabar ndeleng apa kang bakal dilakoni dening Nabi Khidir. Saiki, sawise kedadeyan sing nggawe Nabi Musa ora sabar lan takon, Nabi Khidir banjur ngelingake maneh: "Apa ora wis dakkandhakake marang kowe, yen kowe ora bakal bisa sabar bareng karo aku?"

Tegese, Nabi Khidir ora ngandhani iki minangka bentuk nesu utawa ngece, nanging mung ngelingake apa kang wis diomongake sadurunge. Nabi Musa pancen wis diwenehi kabar wiwit awal, nanging amarga manungsa iku kadang lali lan kepengin ngerti, mula dheweke banjur takon nalika ndeleng kedadeyan sing ora dimangerteni. Iki nuduhake yen sabar iku ora gampang, mula Nabi Khidir ngandhani kanthi jelas yen Nabi Musa ora bakal kuwat nahan sabar.

1. Faedah / Piwulang:

• Sabar iku ora gampang: Malah para nabi lan wong pilihan uga bisa kesusahan anggone sabar. Mula kita kudu tansah nyuwun pitulungan marang Allah supaya diparingi sabar.
• Ngelingake kanthi alus iku penting: Nabi Khidir ngelingake Nabi Musa kanthi cara sing ora ngina, mung ngelingake apa kang wis diomongake. Iki mulangake kita supaya yen ngelingake wong, nganggo cara sing apik lan ora nglarani ati.
• Kawruh manungsa iku winates: Nabi Musa minangka nabi gedhe, nanging isih ora ngerti babagan sing dideleng. Iki nuduhake yen kawruh manungsa iku sithik banget dibandhingake karo kawruh Allah. Mula aja sombong karo kawruh sing diduweni.
• Ngakoni kekurangan iku bagéan saka iman: Nabi Musa ora isin ngakoni yen dheweke ora sabar. Iki mulangake kita supaya ora gengsi ngakoni kesalahan utawa kekurangan, amarga iku tandha wong sing bener-bener ngerti marang awake dhewe.
• Al-Qur'an ngandhut piwulang urip: Crita iki mulangake kita bab sabar, ngelmu, lan tata cara sesrawungan karo wong liya. Iki nuduhake yen Al-Qur'an iku tuntunan urip sing sampurna kanggo saben wong sing gelem mikir lan ngamalake.