ალ-ბაქარა · 102/286
თარგმანი გამოთქმა — ალ-ბაქარა
وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ۝١٠٢
Wattaba`oo maa tatlush Shayaateenu `alaa mulki Sulaimaana wa maa kafara Sulaimaanu wa laakinnash Shayattena kafaroo yu`al limoonan naasas sihra wa maaa unzila `alal malakaini bi Baabila Haaroota wa Maaroot; wa maa yu`allimaani min ahadin hattaa yaqoolaaa innamaa nahnu fitnatun falaa takfur fayata`al lamoona minhumaa maa yufarriqoona bihee bainal mar`i wa zawjih; wa maa hum bidaaarreena bihee min ahadin illaa bi-iznillah; wa yata`allamoona maa yadurruhum wa laa yanfa`uhum; wa laqad `alimoo lamanish taraahu maa lahoo fil Aakhirati min khalaaq; wa labi`sa maa sharaw biheee anfusahum; law kaanoo ya`lamoon
📖 ქართული მნიშვნელობა
და გაჰყვნენ ისინი იმას [ჯადოქრობას], რასაც კითხულობდნენ სატანები (წინასწარმეტყველ) სულეიმანის მეფობის დროს. მაგრამ სულეიმანი არ გამხდარა ურწმუნო და (არ უსწავლია ჯადოქრობა), ხოლო სატანები (თავად) გახდნენ ურწმუნონი, და ადამიანებს ასწავლიდნენ ჯადოქრობას. და (იუდევლებმა ასევე გაჰყვნენ იმას), რაც ალლაჰისგან გამოცდის სახით იქნა ზემოდან ჩამოვლენილი ორ ანგელოზზე ბაბილონში, (რომლებსაც ერქვათ) ჰარუთი და მარუთი. მაგრამ ისინი ორივე [ეს ორი ანგელოზი] არ ასწავლიდნენ არავის (ჯადოქრობას), სანამ არ ეტყოდნენ: «ჭეშმარიტად, ჩვენ – გამოცდა ვართ, ნუ გახდები ურწმუნო (ჯადოქრობის სწავლით და შაიტანებისადმი მორჩილებით)!» და (ადამიანები) სწავლობდნენ მათგან [იმ ორი ანგელოზისგან] იმას, რითაც ქმარს ცოლისგან აშორებდნენ. მაგრამ ისინი [ჯადოქრები] ვერ ავნებდნენ ამით ვერავის ალლაჰის ნებართვის გარეშე. და სწავლობდნენ ისინი [ჯადოქრები] იმას, რაც ზიანს აყენებდა მათ (თავადვე) და სარგებელს არ მოუტანდა მათ . და მათ [იუდევლებმა] იცოდნენ, რომ ის, ვინც ამას [ჯადოქრობას] იძენდა, არ ექნებოდა მას მარადიულ ცხოვრებაში არანაირი წილი (სიკეთისა). და, რა თქმა უნდა, რამდენად საზიზღარია ის, რისთვისაც მათ თავიანთი სულები გაყიდეს, ნეტავ სცოდნოდათ!
🎧 მოსმენა

📜 აია 100-104 — ალ-ბაქარა

100أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
ნუთუ ყოველ ჯერზე, როცა ისინი [ისრაელის შთამომავლები] დადებენ შეთანხმებას (ალლაჰთან ან ადამიანებთან), მათი ნაწილი უარყოფს მას? მაგრამ არა! მათ უმეტესობას არ სწამს (იმისა, რაც ალლაჰმა მოავლინა)!
101وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
და როცა მათთან მოვიდა ალლაჰისგან მოციქული [მუჰამმადი (ყურანით)], რომელიც ადასტურებდა იმ ჭეშმარიტებას, რაც მათთან [იუდეველებთან] იყო, მათგან ნაწილმა, ვისაც მიეცა წიგნი, ალლაჰის წიგნი ზურგს უკან მოისროლეს, თითქოს მათ არ იცოდნენ.
102وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
და გაჰყვნენ ისინი იმას [ჯადოქრობას], რასაც კითხულობდნენ სატანები (წინასწარმეტყველ) სულეიმანის მეფობის დროს. მაგრამ სულეიმანი არ გამხდარა ურწმუნო და (არ უსწავლია ჯადოქრობა), ხოლო სატანები (თავად) გახდნენ ურწმუნონი, და ადამიანებს ასწავლიდნენ ჯადოქრობას. და (იუდევლებმა ასევე გაჰყვნენ იმას), რაც ალლაჰისგან გამოცდის სახით იქნა ზემოდან ჩამოვლენილი ორ ანგელოზზე ბაბილონში, (რომლებსაც ერქვათ) ჰარუთი და მარუთი. მაგრამ ისინი ორივე [ეს ორი ანგელოზი] არ ასწავლიდნენ არავის (ჯადოქრობას), სანამ არ ეტყოდნენ: «ჭეშმარიტად, ჩვენ – გამოცდა ვართ, ნუ გახდები ურწმუნო (ჯადოქრობის სწავლით და შაიტანებისადმი მორჩილებით)!» და (ადამიანები) სწავლობდნენ მათგან [იმ ორი ანგელოზისგან] იმას, რითაც ქმარს ცოლისგან აშორებდნენ. მაგრამ ისინი [ჯადოქრები] ვერ ავნებდნენ ამით ვერავის ალლაჰის ნებართვის გარეშე. და სწავლობდნენ ისინი [ჯადოქრები] იმას, რაც ზიანს აყენებდა მათ (თავადვე) და სარგებელს არ მოუტანდა მათ . და მათ [იუდევლებმა] იცოდნენ, რომ ის, ვინც ამას [ჯადოქრობას] იძენდა, არ ექნებოდა მას მარადიულ ცხოვრებაში არანაირი წილი (სიკეთისა). და, რა თქმა უნდა, რამდენად საზიზღარია ის, რისთვისაც მათ თავიანთი სულები გაყიდეს, ნეტავ სცოდნოდათ!
103وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ خَيْرٌ ۖ لَّوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
და მათ რომ [იუდევლებს] ეჭეშმარიტად ერწმუნათ და დაეცვათ თავი (ალლაჰის სასჯელისგან), მაშინ ალლაჰისგან მიღებული ჯილდო (ამის სანაცვლოდ) მათთვის ბევრად უკეთესი იქნებოდა, ნეტავ მხოლოდ სცოდნოდათ!
104يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انظُرْنَا وَاسْمَعُوا ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ
ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! არ უთხრათ (ალლაჰის მოციქულს): «(ო, ალლაჰის მოციქულო), იზრუნე ჩვენზე!», არამედ თქვით: «მოგვაქციე ყურადღება! » — და უსმინეთ (რაც გებრძანებათ, და შეასრულეთ ეს). ხოლო ურწმუნოთათვის (რომლებიც დასცინიან ალლაჰის მოციქულს) — მტანჯველი სასჯელია!
ალ-ბაქარაყურანის საძიებელი
286აია
MedinanRevelation
102აია

თარგმანი — ალ-ბაქარა 102

სურა ალ-ბაქარა აია 102 - წაკითხვა, მოსმენა, თარგმანი, ქართული : და გაჰყვნენ ისინი იმას [ჯადოქრობას], რასაც კითხულობდნენ სატანები (წინასწარმეტყველ) სულეიმანის…

სურა აია 102/286 — ალ-ბაქარა البقرة (Medinan). წაკითხვა მოსმენა თარგმანი (ქართული). მოსმენა: ალ-ბაქარა მოსმენა, ალ-ბაქარა თარგმანი, ალ-ბაქარა mp3, ალ-ბაქარა pdf. აია 100–104. ქართული მნიშვნელობა: Türkçe.




წმინდა ყურანი


Tuesday, August 18, 2026

Don't forget us in your sincere prayers