Сураи Аль-Бакара Оят 112 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оре, ҳар касс, ки аз рӯи ихлос рӯ ба Худо…

Аль-Бакара · 112/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ۝١١٢

🔤 Transliteration

Balaa man aslama wajhahoo lillaahi wa huwa muhsinun falahooo ajruhoo `inda rabbihee wa laa khawfun `alaihim wa laa hum yahzanoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оре, ҳар касс, ки аз рӯи ихлос рӯ ба Худо кунад ва некӯкор бувад, муздашро аз Парвардигораш хоҳад гирифт ва дастхуши биму андӯҳ намешавад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ: яъне рӯй (дил ва тамоми вуҷудаш)-ро ба Аллоҳ тавонед, худро ба Ӯ супурд ва ибодатро танҳо барои Ӯ холис гардонд.
مُحْسِنٌ: некӯкор, яъне дар ибодат ва амалҳояш некӯ ва дуруст аст, пайрави фармони Аллоҳ ва Расули Ӯ мебошад.
أَجْرُهُ: подоши амалаш, савобаш.
عِندَ رَبِّهِ: назди Парвардигораш, ки ҳеҷ подоше аз он беҳтар нест.

Тафсири оят:

Ин оят ҷавоби раддия ба он гумонест, ки баъзеҳо мегуфтанд биҳишт танҳо ба гурӯҳи мушаххасе тааллуқ дорад. Аллоҳ таъоло мефармояд: не, чунин нест! Балки ҳар касе ки рӯйи худро ба Аллоҳ таслим кунад, яъне ибодат ва дини худро танҳо барои Аллоҳ холис гардонад ва шарике ба Ӯ наоварад, ва дар ҳамон ҳол некӯкор бошад — яъне амалҳояшро тибқи фармони Аллоҳ ва тарзи Расули Худо (с) анҷом диҳад — пас подоши ӯ назди Парвардигораш маҳфуз аст ва ӯ ба биҳишт дохил мешавад. Чунин шахс аз ҳар гурӯҳ ва ҳар миллат бошад ҳам, агар ин ду шартро дошта бошад, подошашро мегирад. Онҳо дар бораи ояндаи охирати худ ҳеҷ тарсе надоранд ва барои он чизҳое, ки дар дунё аз даст додаанд, ғамгин намешаванд. Ин сифатҳо баъд аз омадани Паёмбар Муҳаммад (с) танҳо дар мусулмонон ба таври комил таҳаққуқ меёбанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом дини умумибашарӣ аст; нажод, қавм ё гурӯҳи мушаххас дар он бартарӣ надорад. Ҳар касе ихлос ва некӯкорӣ дошта бошад, назди Аллоҳ азиз аст.
Ихлос ба Аллоҳ ва пайравӣ аз суннати Паёмбар (с) ду шарти асосии наҷот ва дохил шудан ба биҳишт мебошанд.
Подоши амали нек назди Аллоҳ ҳеҷ гоҳ гум намешавад; Ӯ беҳтарин подошидиҳанда аст.
Муъминони ростқавл дар охират тарс ва ғам надоранд; ин оромӣ ва умедворӣ дилҳоро ба Ислом ҷалб мекунад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба ҷои баҳсу ҷидол дар бораи кӣ ба биҳишт меравад, худи худро бо ихлос ва амали нек оростем, то аз раҳмати Аллоҳ баҳраманд гардем.

📜 Оят 110-114 — Сураи Аль-Бакара

110وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Намоз бигзоред ва закот бидиҳед! Ҳар некиро, ки пешопеш барои худ равона медоред, назди Худояш хоҳед ёфт. Албатта Худо ба корҳое, ки мекунед биност.

111وَقَالُوا لَن يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ ۗ تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

Гуфтанд: «Ғайра яҳудон ва тарсоён касе ба биҳишт намеравад». Ин орзуи онҳост. Бигӯ: «Агар рост мегӯед, ҳуҷҷати хеш биёваред».

112بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

113وَقَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَىٰ عَلَىٰ شَيْءٍ وَقَالَتِ النَّصَارَىٰ لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

Бо ин ки китоб Худоро мехонанд, яҳудон гуфтанд, ки тарсоён барҳақ наянд ва тарсоён гуфтанд, ки яҳудон барҳақ наянд. Ҳамчунин онҳо, ки ноогоҳанд сухане чун сухани онон гӯянд. Худо дар рӯзи қиёмат дар бораи он чӣ дар он ихтилоф мекунанд, миёнашон ҳукм хоҳад кард.

114وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَا ۚ أُولَٰئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ ۚ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Кист ситамкортар аз он ки нагзошт, ки номи Худо дар масҷидҳои Худо бурда шавад ва дар вайрон сохтани онҳо кӯшид? Раво нест дар он масҷидҳо ҷуз бимноку тарсон дохил шаванд ва насибашон дар дунё хорӣ ва дар охират азобе бузург аст!

← Оят 111 📖 Аль-Бакара Оят 113 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

112Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 112

Сураи Аль-Бакара Оят 112 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оре, ҳар касс, ки аз рӯи ихлос рӯ ба Худо…

Сураи Оят 112/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 110–114. Ба Тоҷикӣ: Русский.