سورت بقره — آیت 126

د مهمو کلمو معناګانې:

• بَلَدًا آمِنًا: داسې ښار چې هلته امن وي او اوسېدونکي يې له وېرې او ګواښ نه خوندي وي.
• وَارْزُقْ: روزي ورکړه.
• الثَّمَرَاتِ: مېوې او بېلابېل فصلونه.
• فَأُمَتِّعُهُ: هغه ته په دنيا کې لنډه خوند او ګټه ورکوم.
• أَضْطَرُّهُ: اړ به يې کړم، يعني په زور به يې بوځم.

د آيت تفسير:

او ته ياد کړه هغه وخت چې ابراهيم عليه السلام دعا وکړه او ويې ويل: اى زما ربه! دا ځای (مکه) داسې ښار وګرځوه چې هلته امن وي، او د هغه اوسېدونکو ته له بېلابېلو مېوو او فصلونو نه روزي ورکړه – خو دا روزي هغو کسانو ته ځانګړې کړه چې پر تا او پر ورځ د قيامت ايمان لري. الله تعالی ورته وويل: څوک چې کافر شي، زه به هغه ته په دنيا کې لنډه ګټه او خوند ورکړم، تر هغه چې د هغه عمر پای ته ورسېږي، بيا به يې په آخرت کې اړ کړم چې د اور عذاب ته داخل شي، او هغه ځای ډېر بد مرجع او د ورتګ ځای دی.

دا دعا ابراهيم عليه السلام هغه وخت وکړه چې مکه يوه دښته او بې کروندې سيمه وه، نو هغه له خپل رب نه د امن او روزي غوښتنه وکړه. الله تعالی د هغه دعا قبوله کړه او مکې ته يې امن او برکت ورکړ، خو دا يې روښانه کړه چې دنيايي روزي دواړو ته ورکول کېږي – مؤمن او کافر ته – خو په آخرت کې به مؤمن ته نعمت وي او کافر ته عذاب.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د امن او روزي غوښتنه د انبياوو له مهمو دعاګانو څخه ده، او دا ښيي چې مسلمان بايد د خپل ښار او ټولنې د امن او سوکالۍ لپاره دعا وکړي.
2. الله تعالی دنيايي روزي ټولو ته ورکوي، خو اصلي برياليتوب په آخرت کې دی؛ نو بايد انسان دنيا ته زړه ونيسي او آخرت ته چمتووالی ونيسي.
3. د کافرانو لپاره دنيايي خوند لنډ او پای ته رسېدونکی دی، خو د مؤمنانو نعمت تلپاتې دی – دا يو هڅوونکی پيغام دی چې انسان دې ايمان او نيکۍ ته مخه وکړي.
4. دا آيت د اسلام د رحمت او عدالت ښودنه کوي: الله تعالی په دنيا کې هرچا ته روزي ورکوي، خو په آخرت کې د هر چا سره د هغه د عمل مطابق چلند کېږي.