ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 126

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَإِذْ፦ አስታውስ (ያለፈውን ክስተት)።
• رَبِّ፦ ጌታዬ ሆይ!
• بَلَدًا آمِنًا፦ ጸጥተኛ አገር፤ ሰዎቹ የሚተማመኑበት ደህንነቱ የተጠበቀ ቦታ።
• الثَّمَرَاتِ፦ ፍራፍሬዎች፤ የተለያዩ ምግቦች።
• أُمَتِّعُهُ፦ ለጥቂት ጊዜ አስደስተዋለሁ፤ በዓለም ላይ ኑሮን አመቻችለታለሁ።
• أَضْطَرُّهُ፦ በግድ እወስደዋለሁ፤ አስገድጄ እመራዋለሁ።
• بِئْسَ الْمَصِيرُ፦ መመለሻው እጅግ መጥፎ ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ነቢዩ ሙሐመድን (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲያስታውስ የጠየቀው የአባታችን ኢብራሂም (ዐለይሂሰላም) ጸሎት ነው። ኢብራሂም ወደ ጌታው ተማክሮ እንዲህ አለ፦ "ጌታዬ ሆይ! ይህን ቦታ (የመካን) ሰዎቹ የሚተማመኑበት፣ ጥቃት የማይደርስባቸው ጸጥተኛ አገር አድርግልኝ። ከዚያም በዚህ ቦታ የሚኖሩትን ሰዎች ከተለያዩ ፍራፍሬዎችና ምግቦች ስጣቸው።" ኢብራሂም ይህን የጠየቀው ያ ቦታ እርሻና ውሃ የሌለው ሸለቆ ስለነበር ነው። ከዚያም ጸሎቱን በማጠናከር "ከእነሱ በአላህና በመጨረሻው ቀን የሚያምኑትን ብቻ" አለ። እነሱ የተመረጡ ናቸውና።

አላህ ግን መልሶ እንዲህ አለ፦ "ከእነሱ የካደውንም ቢሆን በዚህ ዓለም ላይ ለጥቂት ጊዜ እናጣብቀዋለሁ፤ ከምግብና ከምቾት እንዲጠቀም አደርጋለሁ። ይህ ግን ለእርሱ ማስረጃ እንዲሆንበት ነው። ከዚያም በመጨረሻው ቀን በግድ ወደ እሳት ቅጣት እወስደዋለሁ። የሚመለሱበት ስፍራ እጅግ መጥፎ ነው።"

ይህ አንቀጽ ሁለት ትምህርቶችን ይዟል፦

አንደኛ፣ ኢብራሂም (ዐለይሂሰላም) ለልጆቹና ለሚያምኑ ሰዎች ሁሉ ደህንነትንና ምግብን በመጠየቅ የአንድ እውነተኛ አምላክ አገልጋይ ምን ያህል ሩህሩህ እንደሆነ ያሳያል። እኛም ለራሳችንና ለቤተሰቦቻችን ደህንነትንና ምግብን ከአላህ መጠየቅ አለብን።

ሁለተኛ፣ አላህ ለሁሉም ሰው በዚህ ዓለም ላይ ሲሰጥ አንዳንድ ጊዜ ከሃዲውም ሳይቀር ሀብትንና ምቾትን ያገኛል። ነገር ግን ይህ ጊዜያዊ ነው፤ በመጨረሻው ቀን ወደ እሳት ቅጣት ይመለሳል። ስለዚህ ሙስሊም ሆይ! የዚህ ዓለም ምቾት አያታልህ። የአላህን ትእዛዝ በመፈጸምና ከክልከላው በመራቅ ወደ መልካም መመለሻ ለመግባት ተጋደል። አላህ ሁሉንም ሰው በምግብና በሀብት ይሰጣል፤ ነገር ግን የመጨረሻው ዓለም ውጤት ለአማኞች ብቻ ነው። እንግዲህ ከአማኞች ሰልፍ ተቀላቀል፤ የኢብራሂምን ጸሎት ተማምነህ ወደ አላህ ተመለስ።