سورت بقره — آیت 152

(۱) د قرآن کریم د آیت لنډیز او د هغو مهمو کلمو معناوې چې تشریح ته اړتیا لري:

"فَاذْکُرُونِي" — یعنې زما یاد وکړئ، په زړه، ژبه او عمل سره. "أَذْکُرْکُمْ" — زه به ستاسو یاد وکړم، یعنې ستاسو په اړه به په غوره ډول یادونه وکړم او ستاسو ستاینه به وکړم. "وَاشْکُرُوا لِي" — یعنې زما د نعمتونو شکر وباسئ، په قول او عمل دواړو سره. "وَلَا تَکْفُرُونِ" — یعنې زما نعمتونه مه هیروئ او زما په نعمتونو کې کفران مه کوئ، یعنې مه یې رد کوئ او په نافرمانۍ یې مه مصرفوئ.

(۲) د آیت بشپړ تفسیر:

ای مؤمنانو! تاسو زما یاد وکړئ، په زړه، په ژبه او په خپلو ټولو عملونو کې. کله چې تاسو ما یاد کړئ، زه به ستاسو یاد وکړم — او د الله تعالی یاد د بندګانو د یاد څخه ډیر غوره او لوړ دی. الله تعالی به ستاسو په اړه په خپلو لوړو محفلونو کې (په ملاء اعلی) ستاینه وکړي، لکه څنګه چې په حدیث قدسي کې راغلي: "زه د خپل بندګي له ګمان سره یم، او کله چې هغه ما یاد کړي، زه د هغه سره یم. که هغه ما په خپل زړه کې یاد کړي، زه به هغه په خپل زړه کې یاد کړم، او که هغه ما په یوه ډله کې یاد کړي، زه به هغه په هغه ډله کې یاد کړم چې له هغوی څخه غوره وي."

بیا الله تعالی فرمايي: "او زما شکر وباسئ" — یعنې زما هغه نعمتونه چې ما تاسو ته درکړي دي، په قول او عمل سره یې شکر ادا کړئ. شکر په دې دی چې د الله تعالی په اطاعت او بندګۍ کې مصرف شي، نه په نافرمانۍ کې. "او زما کفران مه کوئ" — یعنې زما نعمتونه مه هیروئ او په نافرمانۍ سره یې مه رد کوئ. کفران نعمت دا دی چې انسان د الله تعالی نعمتونه هیر کړي او په هغو ځایونو کې یې مصرف کړي چې الله تعالی نه خوښوي.

دا آیت مونږ ته ښه درس راکوي: لکه څنګه چې جزا د عمل له جنسه وي، که تاسو الله یاد کړئ، هغه به تاسو یاد کړي. که تاسو د هغه شکر وباسئ، هغه به تاسو ته نور نعمتونه درکړي، ځکه چې الله تعالی فرمايي: "که تاسو شکر وباسئ، زه به تاسو ته خامخا زیات کړم."

(۳) دعوتي اړخ:

ای مسلمانانو! دا آیت مونږ ته د الله تعالی سره د نږدېوالي غوره لار ښیې. کله چې تاسو الله یاد کړئ، ستاسو زړونه به ډاډه شي، ستاسو ژوند به برکت ومومي، او الله به ستاسو سره وي. د الله یاد د زړه د پاکوالي، د نفس د تزکیې او د ایمان د قوت سبب دی. نو پر تاسو لازم دي چې په هر وخت کې د الله یاد وکړئ — په سهار، په ماښام، په ولاړه، په ناسته او په پروت حالت کې. او د هغه د نعمتونو شکر وباسئ، ځکه چې شکر نعمتونه ساتي او زیاتوي، او کفران نعمتونه له منځه وړي او عذاب راولي. الله تعالی مونږ ته د شکر توفیق راکړي او مونږ د هغه د یادولو او شکر کولو مستحق وګرځوي. آمین.