سورت بقره — آیت 160

د مهمو کلمو معنا:

• تابوا: له ګناه بابه توبه وکړه، يعنې له کړنې پښېمانه شول او الله ته رجوع وکړه.
• أصلحوا: خپل عملونه ښه کړل، يعنې هغه خرابي چې يې کړې وه، سمه کړي.
• بيّنوا: هغه حقايق چې يې پټ کړي وو، څرګندې يې کړې او خلکو ته يې وښودلې.

تفسير:

دا آيت د هغو کسانو په اړه دی چې د الله تعالی نازل کړي حکمونه او لارښوونې يې پټولې، خو الله تعالی دوی ته د توبې دروازه پرانیستې ده. فرمايي: مګر هغه کسان چې توبه يې وکړه، يعنې له خپلې تېروتنې پښېمانه شول او الله ته يې رجوع وکړه، او خپل عملونه يې ښه کړل، يعنې له فساد او خرابۍ يې لاس واخيست او په نيکۍ يې عمل پيل کړ، او هغه څه يې چې پټ کړي وو، څرګند يې کړل او خلکو ته يې وښودل — نو د دې ډول کسانو توبه الله قبلوي او د هغوی پر توبه رحمت کوي. الله تعالی فرمايي: زه د دوی توبه قبلوم او د دوی په اړه رحمت کوم، ځکه چې زه ډېر توبه قبلوونکی او ډېر رحم کوونکی يم.

فايدې:

1. د الله تعالی رحمت ډېر پراخ دی، او د توبې دروازه د هر چا لپاره پرانیستې ده، تر هغه چې ساه په بدن کې وي.
2. توبه درې شرطونه لري: له ګناه بابه پښېماني، د عمل اصلاح، او د هغه څه څرګندول چې پټ شوي وو.
3. الله تعالی د توبې کونکو سره مينه لري او د هغوی توبه قبلوي، ځکه چې هغه "التوّاب" (ډېر توبه قبلوونکی) او "الرحيم" (ډېر رحم کوونکی) دی.
4. دا آيت مسلمانانو ته هيله ورکوي چې که چېرې څوک ګناه وکړي، نو نااميده نه شي، بلکې توبه وکړي او الله ته رجوع وکړي، ځکه چې الله د توبې قبلولو سره مينه لري.