سورت بقره — آیت 161

د کلمو معناګانې:

• كَفَرُوا: د ایمان نه انکار وکړ او حق یې پټ کړ.
• لَعْنَةُ: د رحمت نه لرې کول او له خپل رحمت نه شړل.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د هغو کسانو په اړه خبر ورکوي چې کفر یې وکړ، یعنې د ایمان او حق په لاره یې بندونه ووهل، حق یې پټ کړ او په دې حالت کې یې تر مرګه پورې دوام وکړ، یعنې مخکې له دې چې توبه وباسي، مړه شول. داسې کسانو ته د الله تعالی لعنت دی، یعنې د هغه له رحمت نه شړل شوي دي، او د الله تعالی تر څنګ د فرښتو او ټولو خلکو لعنت هم پرې دی. په قیامت کې به الله تعالی، بیا فرښتې او بیا ټول خلک پرې لعنت وکړي. ظالمان به ظالمانو ته لعنت وايي، او که یو ظالم بل ظالم ته لعنت ووایي، نو په حقیقت کې یې خپل ځان ته لعنت ویلی دی.

فایدې:

• دا آیت د کفر پر دوام او پر کفر د مرګ سخت خطر ښیي، ځکه چې توبه تر مرګه پورې فرصت دی.
• لعنت د الله تعالی له رحمت نه شړل دي، او دا د هغو کسانو لپاره تر ټولو ستره سزا ده چې په کفر او ظلم یې دوام کړی.
• دا آیت مسلمانانو ته دا پیغام ورکوي چې د ایمان په لاره ثابت قدم اوسي او له کفر او ظلم نه ځان وساتي، ځکه چې د الله تعالی لعنت او د ټولو خلکو لعنت د هغو کسانو په سر دی چې پر کفر مړه شي.
• دا آیت د رحمت او توبې دروازه هم ښیي، ځکه چې که کافر توبه وباسي، نو له دې لعنت نه خلاصېدلای شي.