සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 160

වදන්වල අර්ථ:

• تَابُوا – පසුතැවිලි වී (දෙවියන් වෙත) ආපසු හැරුණෝය.
• وَأَصْلَحُوا – තම ක්‍රියාවන් සංශෝධනය කළෝය.
• وَبَيَّنُوا – (සඟවා තිබූ සත්‍යය) පැහැදිලි කළෝය.
• أَتُوبُ عَلَيْهِمْ – මම ඔවුන්ගේ පසුතැවිල්ල පිළිගනිමි.
• التَّوَّابُ – පසුතැවිල්ල බහුල ලෙස පිළිගන්නා තැනැත්තා.
• الرَّحِيمُ – අති කරුණාවන්තයා.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාව මගින් පෙර ආයාවන්හි සඳහන් කරන ලද, ධර්මයේ පැහැදිලි සාධක සඟවා තැබූ සහ දෙවියන්ගේ රහ්මතයෙන් ඈත් වූවන් සම්බන්ධයෙන් ව්‍යතිරේකයක් දක්වයි. එනම්, ඔවුන් අතරින් යම් අයෙක් සැබෑ හදවතකින් පසුතැවිලි වී, තම අතීත වැරදි අත්හැර, තම අභ්‍යන්තර හා බාහිර ක්‍රියාවන් නිවැරදි කර ගනිමින්, තමන් විසින් සඟවා තිබූ සත්‍යය හා ධර්මයේ මඟ පෙන්වීම් ජනතාවට පැහැදිලි කරන්නේ නම්, එවැනි අයගේ පසුතැවිල්ල දෙවියන් පිළිගනී. ඔවුන්ට සමාව දී, ඔවුන්ගේ තත්ත්වය යහපත් අතට හරවයි. මන්ද, දෙවියන් තම ගැත්තන්ගේ පසුතැවිල්ල බහුල ලෙස පිළිගන්නා අතර, ඔවුන් තමා වෙත හැරුණු විට ඔවුන් කෙරෙහි අති කරුණාවන්ත වන්නේය. එබැවින් පසුතැවිල්ලේ දොර කිසිවෙකුට වසා නොමැත.

උපදේශන හා පාඩම්:

1. දෙවියන්ගේ දයාව අති විශාලය. යම් තරම් විශාල වරදක් කළත්, අවංක පසුතැවිල්ලකින් ඔහු වෙත හැරුණු විට ඔහු සමාව දෙන්නේය. මෙය මුස්ලිම්වරුන්ට මහත් බලාපොරොත්තුවක් ගෙන දෙයි.
2. සැබෑ පසුතැවිල්ල හුදෙක් වචනයෙන් පමණක් නොව, ක්‍රියාවෙන් ද සිදු විය යුතුය. එනම්, වැරදි ක්‍රියා නිවැරදි කිරීම සහ අන් අයට සිදු කළ අයුතුකම් යහපත් කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
3. සත්‍යය සඟවා තැබීම බරපතල පාපයකි. එයින් පසුතැවිලි වන අය සත්‍යය ප්‍රකාශ කළ යුතු අතර, එමගින් ජනතාවට යහපතක් සිදු කළ හැකිය.
4. දෙවියන් "التَّوَّابُ" (පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා) ලෙස හඳුන්වා දීමෙන් පෙනී යන්නේ, ඔහු තම ගැත්තන් නිතරම සමාව දීමට සූදානම් බවය. එබැවින් කිසිවෙකු දෙවියන්ගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොකළ යුතුය.
5. මෙම ආයාව මගින් සමාජයේ සාමය හා සංහිඳියාව ඇති කිරීමට මඟ පෙන්වයි. මන්ද, වරද කළ අය පසුතැවිලි වී නිවැරදි වූ විට, සමාජයේ විශ්වාසය හා සාමය යථා තත්ත්වයට පත් වේ.