ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 219

### คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ

• อัล-ค็อมร์ (الْخَمْرِ): หมายถึง สิ่งมึนเมาทุกชนิดที่ปกปิดสติปัญญาและทำให้เสียสติ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดื่มหรืออาหารก็ตาม
• อัล-ไมซิร (الْمَيْسِرِ): หมายถึง การพนันทุกประเภท ซึ่งเป็นการได้มาซึ่งทรัพย์สินของผู้อื่นโดยง่ายดายผ่านการแข่งขันหรือการเสี่ยงโชคที่มีผลประโยชน์ตอบแทนจากทั้งสองฝ่าย
• อัล-อัฟว์ (الْعَفْوَ): หมายถึง สิ่งที่เกินจากความจำเป็นพื้นฐานของตนเอง นั่นคือทรัพย์สินส่วนเกินที่เหลือจากค่าใช้จ่ายที่จำเป็น

### การตีความโองการ

โอ้ท่านนบีมุฮัมมัด ศาสนิกชนของท่านถามท่านเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ของการดื่มสุราและสิ่งมึนเมาทุกชนิด รวมถึงการซื้อขายสิ่งเหล่านั้น และพวกเขายังถามเกี่ยวกับการพนันซึ่งเป็นการแย่งชิงทรัพย์สินกันผ่านการเสี่ยงโชค ท่านจงตอบพวกเขาว่า ในสิ่งทั้งสองนี้มีบาปมหันต์และโทษภัยใหญ่หลวงทั้งในทางศาสนาและทางโลก กล่าวคือ มันทำลายสติปัญญา สูญเสียทรัพย์สิน ก่อให้เกิดความเกลียดชังและความเป็นศัตรูกันระหว่างผู้คน และมันยังขัดขวางการรำลึกถึงอัลลอฮ์และการละหมาด ถึงแม้มันจะมีประโยชน์บางประการสำหรับผู้คน เช่น ความสนุกสนานจากการดื่ม หรือการได้มาซึ่งทรัพย์สินจากการพนันโดยไม่ต้องเหนื่อยยาก แต่โทษและบาปของมันนั้นยิ่งใหญ่และร้ายแรงกว่าประโยชน์ที่ได้รับเสียอีก ดังนั้นผู้มีสติปัญญาย่อมหลีกเลี่ยงมัน และนี่คือการปูทางไปสู่การห้ามโดยเด็ดขาดในเวลาต่อมา

และพวกเขายังถามท่านเกี่ยวกับจำนวนทรัพย์สินที่ควรบริโภคจ่ายในการบริจาคและการกุศล ท่านจงตอบพวกเขาว่า จงบริจาคสิ่งที่เกินจากความจำเป็นของตนเอง นั่นคือทรัพย์สินส่วนเกินที่เหลือจากค่าใช้จ่ายที่จำเป็นสำหรับตนเองและครอบครัว และในเวลาต่อมาอัลลอฮ์ก็ได้ทรงกำหนดกฎหมายซะกาต (การบริจาคภาคบังคับ) สำหรับทรัพย์สินประเภทต่าง ๆ ตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้

ด้วยการอธิบายที่ชัดเจนเช่นนี้ อัลลอฮ์ทรงแสดงสัญญาณต่าง ๆ และบทบัญญัติแห่งศาสนาแก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้ใคร่ครวญถึงสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเจ้าในโลกนี้และโลกหน้า

### บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากโองการ

1. การปกป้องสติปัญญาและทรัพย์สิน: อิสลามให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการปกป้องสติปัญญาและทรัพย์สินของมนุษย์ การหลีกเลี่ยงสิ่งมึนเมาและการพนันเป็นการปกป้องสองสิ่งนี้ ซึ่งเป็นพื้นฐานของความเจริญทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
2. การชั่งน้ำหนักระหว่างประโยชน์และโทษ: โองการนี้สอนให้เรารู้จักการคิดไตร่ตรองและชั่งน้ำหนักระหว่างประโยชน์และโทษของสิ่งต่าง ๆ หากสิ่งใดมีโทษมากกว่าประโยชน์ สิ่งนั้นย่อมไม่เป็นที่พึงปรารถนา แม้จะมีประโยชน์บางประการก็ตาม
3. การบริจาคด้วยความเอื้อเฟื้อ: การบริจาคทรัพย์สินส่วนเกินที่เหนือจากความจำเป็นเป็นการแสดงออกถึงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และความเสียสละ ซึ่งเป็นคุณธรรมอันสูงส่งที่อัลลอฮ์ทรงรักและทรงตอบแทนอย่างงดงาม
4. การใคร่ครวญในพระบัญญัติของอัลลอฮ์: การที่อัลลอฮ์ทรงอธิบายบทบัญญัติต่าง ๆ อย่างชัดเจนนั้น เพื่อให้มนุษย์ได้ใช้สติปัญญาไตร่ตรองถึงเหตุผลและภูมิปัญญาที่ซ่อนอยู่ ซึ่งจะนำไปสู่ความศรัทธาที่มั่นคงและการปฏิบัติตามด้วยความเต็มใจ
5. การค่อย ๆ วางรากฐานการเปลี่ยนแปลง: การที่อัลลอฮ์ทรงเริ่มจากการอธิบายโทษภัยก่อน แล้วจึงค่อย ๆ ประกาศการห้ามในเวลาต่อมา แสดงให้เห็นถึงความเมตตาของพระองค์ที่ทรงคำนึงถึงสภาพของสังคมและการเปลี่ยนแปลงทีละขั้นตอน ซึ่งเป็นแนวทางที่ชาญฉลาดในการปฏิรูปสังคม