Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 227

Ο Αλλάχ δε θα σας καταδικάσει για τους όρκους που είπατε χωρίς να είχατε σκοπό τον όρκο, μα θα σας καταδικάσει γι’ αυτό που σκόπευαν οι καρδιές σας (από σκόπιμους όρκους αν τους αθετήσετε). Και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

Γι’ αυτούς που ορκίζονται να μην έχουν σεξουαλική επαφή με τις συζύγους τους (από θυμό προς αυτές), υπάρχει περίοδος αναμονής τεσσάρων μηνών, αν (πριν τελειώσει) επιστρέψουν (και έχουν σεξουαλική επαφή), τότε (ας εξιλεωθούν για τον όρκο τους και) ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος) [Αν δεν επιστρέψουν και περάσει η περίοδος αναμονής, τότε εκείνες μπορούν να καταφύγουν στον δικαστή για διαζύγιο].

Οι διαζευγμένες γυναίκες παραμένουν στην αναμονή για τρεις περιόδους (κατά τις οποίες δεν μπορούν να παντρευτούν κάποιον άλλον), και δεν επιτρέπεται σ' αυτές να κρύψουν αυτό που ο Αλλάχ δημιούργησε στις μήτρες τους (από παιδιά), αν πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα. Και οι σύζυγοί τους έχουν το δικαίωμα να τις πάρουν πίσω (στον έγγαμο βίο) κατά αυτό (το χρονικό διάστημα), αν σκοπεύουν συμφιλίωση (και διόρθωση και καλοσύνη και όχι για να τις βλάψουν). Και γι’ αυτές υπάρχουν δικαιώματα (απέναντι στους συζύγους τους), όπως τα καθήκοντα που υπάρχουν σ’ αυτές (προς αυτούς), σύμφωνα με τον δίκαιο τρόπο. Και οι άνδρες (οι σύζυγοί) έχουν ένα βαθμό (ευθύνης) πάνω σ' αυτές. Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

Το διαζύγιο (στο οποίο ο σύζυγος μπορεί να πάρει ξανά τη σύζυγό του στον έγγαμο βίο κατά την περίοδο αναμονής -‘Είντα-) μπορεί να δοθεί (μόνο) δύο φορές: έπειτα είτε διατηρεί κανείς (τη σύζυγο) με καλό τρόπο (καλή συντροφικότητα και καλό έγγαμο βίο), είτε (την) αφήνει με καλοσύνη (μέσω της τρίτης φοράς διαζυγίου, μετά την οποία δεν μπορεί να την πάρει πίσω εκτός με άλλους κανόνες). Και δεν επιτρέπεται σ’ εσάς (τους άνδρες μετά το διαζύγιο) να πάρετε πίσω τίποτα απ’ όση (προίκα) τους είχατε δώσει, εκτός και αν (η σύζυγος μισεί τον σύζυγό της λόγω κάποιων σωματικών ιδιαιτεροτήτων του, ή μεγάλης σεξουαλικής ανεπάρκειάς του, ή κακού χαρακτήρα του κλπ. και ζητάει διαζύγιο) και οι δύο πλευρές (ο άνδρας και η σύζυγός του) φοβούνται ότι δε θα μπορέσουν (εξαιτίας αυτού του μίσους) να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ (τα συζυγικά δικαιώματα και καθήκοντα). Αν λοιπόν (εσείς, οι κριτές που τεθήκατε από τις δύο πλευρές) φοβάστε ότι δε θα μπορέσουν να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, τότε δε θα υπάρχει αμαρτία σε κανέναν απ’ τους δύο, αν αυτή επιστρέψει την προίκα (ή μέρος της στον σύζυγό της) για να πάρει διαζύγιο (Χουλ‘). Αυτά είναι τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, γι’ αυτό μην τα παραβιάζετε. Και όποιοι παραβιάζουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, αυτοί είναι οι άδικοι.