سوره بقره — آیه 227

معانی کلمات:

• عَزَمُوا: قصد کردند، اراده کردند.
• الطَّلَاق: جدا شدن از همسر، رها کردن عقد ازدواج.

تفسیر آیه:

این آیه در ادامهٔ احکام «ایلا» (سوگند به ترک آمیزش با همسر) بیان شده است. اگر مردانی که سوگند یاد کردهاند از آمیزش با همسران خود خودداری کنند و بر این کار پافشاری نمایند و ارادهٔ جدی بر طلاق داشته باشند و آن را عملی سازند، بدانند که خداوند متعال به تمام گفتار آنان شنواست و از نیّات و مقاصد درونی آنان آگاه است. او سخنان آنان را هنگام طلاق میشنود و از تصمیمهای پنهان و آشکارشان باخبر است و در برابر این اعمال، پاداش یا کیفر آنان را خواهد داد. هیچ گفتار یا کرداری از آنان بر خداوند پوشیده نیست و او به همه چیز احاطهٔ کامل دارد.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند بر همهٔ اعمال و نیّات بندگان احاطهٔ کامل دارد؛ هیچ چیز از علم و سمع او پنهان نیست.
• انسان باید در تصمیمهای مهم زندگی مانند طلاق، با آگاهی و تقوا عمل کند و بداند که در برابر خداوند مسئول است.
• این آیه هشداری است برای کسانی که با سوء استفاده از احکام، به حقوق همسران خود تجاوز میکنند؛ زیرا خداوند از نیّات آنان آگاه است.
• آگاهی از علم و سمع الهی، انسان را به رعایت عدالت و انصاف در زندگی زناشویی دعوت میکند و او را از ستم بازمیدارد.
• طلاق تصمیمی جدی و سرنوشتساز است؛ مؤمن باید آن را با مشورت، صبر و در نظر گرفتن رضایت الهی انجام دهد، نه از روی خشم یا هوس.