سورت بقره — آیت 227

د کلمو معناګانې:

• عَزَمُوا: هوډ وکړ، پریکړه یې وکړه.
• الطَّلَاق: د نکاح فسخول، ښځه پرېښودل.

تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو په اړه دی چې د خپلو ښځو سره د "ایلا" قسم کوي، یعنې قسم خوري چې له ښځې سره به کوروالی نه کوي. که دوی د څلورو میاشتو په موده کې خپل قسم مات کړي او بیرته خپلې ښځې ته راشي، نو دا سمه ده او کفاره ورکوي. خو که دوی په قسم باندې کلک ودریږي او له ښځې سره د کوروالي پرېکړه یې نه وي کړې، نو بیا دوی ته دوه لارې دي: یا خو بیرته راشي او کفاره ورکړي، یا هم طلاق ورکړي.

دا آیت هغه حالت بیانوي چې کله دوی په پریکړه سره طلاق ورکړي، یعنې هوډ یې وکړ چې ښځه به پرېږدي او طلاق به ورکوي. نو الله تعالی ورته وایي چې که تاسو د طلاق پریکړه وکړئ، نو الله تعالی ستاسو خبرې اوري او ستاسو نیتونه او مقاصد ښه پېژني. هغه ته ستاسو پټ او ښکاره ټول حالات معلوم دي، او هغه به تاسو ته ستاسو د کړنو او نیتونو مطابق سزا یا اجر درکړي.

په دې آیت کې الله تعالی د طلاق د ورکولو اجازه هم ورکړې ده، خو دا خبره یې روښانه کړې چې طلاق باید په سمه توګه او د شرعي احکامو سره سم وي، او الله تعالی به د هر چا له نیت او عمل څخه خبر وي.

فایدې:

1. الله تعالی د هر چا له خبرو، نیتونو او پټو ارادو څخه بشپړ خبر دی، نو مسلمان باید تل په دې پوه شي چې خپل عملونه او نیتونه پاک وساتي.
2. طلاق یوه جدي او مهمه خبره ده، چې باید په غور او فکر سره وشي، نه په غصه یا بې احتیاطۍ سره.
3. الله تعالی د خپلو بندګانو په چارو کې بشپړ څارونکی دی، او هر څوک به د خپلو کړنو سزا یا اجر ترلاسه کوي، نو له الله څخه وېره او د هغه رضا ته کتل د مسلمان ژوند اساس دی.
4. دا آیت مسلمانانو ته دا درس ورکوي چې د کورنۍ په چارو کې د الله احکامو ته غاړه کیږدي، او هڅه وکړي چې د طلاق په څېر حساسو مسایلو کې د الله له لارښوونو پیروي وکړي.