Surat Al-Baqarah — Ayat 42

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَلَا تَلْبِسُوا (wa lā talbisū): aja padha nyampurake utawa nggabungake.
• الْحَقَّ (al-ḥaqq): barang kang bener, yaiku kabeneran kang asli saka Allah.
• الْبَاطِلِ (al-bāṭil): barang kang luput, goroh, utawa palsu.
• تَكْتُمُوا (taktumū): padha ndhelikake utawa nyimpen.
• تَعْلَمُونَ (ta'lamūn): kowe padha ngerti lan yakin.

2) Tegese ayat iki:

Allah ngalarang marang wong-wong kang wis diwenehi kitab supaya ora nyampurake barang kang bener karo barang kang goroh. Tegese, aja padha nggabungake kabeneran kang asli saka Allah karo goroh kang digawe dhewe. Kabeneran kang asli iku yaiku kabar bab Nabi Muhammad ﷺ kang wis katulis ing kitab-kitab suci sadurunge. Dheweke padha ngowahi tulisan kasebut, ngganti gambaran lan cirine Nabi Muhammad ﷺ supaya ora ketara. Kajaba saka iku, dheweke uga ndhelikake kabeneran iku sanajan sejatine dheweke wis ngerti lan yakin yen Muhammad ﷺ iku pancen nabi kang diutus dening Allah. Dadi ayat iki ngelingake supaya ora nindakake rong perkara: nyampurake kang bener karo kang goroh, lan ndhelikake kabeneran kang wis cetha, mligine bab kenabian Nabi Muhammad ﷺ.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Islam mulangake supaya wong tansah jujur lan ora nyampurake kabeneran karo goroh, apa maneh bab agama.
• Ndhudhahake kabeneran iku kuwajiban, lan ndhelikake kabeneran kang wis dingerteni iku tumindak kang ala.
• Ayat iki nuduhake yen kitab-kitab sadurunge wis nyebutake rawuhe Nabi Muhammad ﷺ, mula iki dadi bukti yen Islam iku agama kang bener lan nyambung karo risalah para nabi sadurunge.
• Wong kang golek kabeneran kanthi ati resik bakal kepenak ngrasakake piwulang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah ngajak marang kajujuran lan kabecikan.
• Kita kabeh diajak supaya tansah ngugemi kabeneran, ora wedi ngomongake kang bener, lan ora ndhelikake kawruh kang migunani kanggo wong liya.