سورت بقره — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• تَلْبِسُوا: ګډول، مخلوط کول.
• الْحَقّ: هغه رښتینی او ثابت شی چې الله تعالی یې نازل کړی دی.
• الْبَاطِل: باطل، دروغ او هغه څه چې له رښتیا سره ټکر لري.
• تَكْتُمُوا: پټول، ورکه کول.
• وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ: په داسې حال کې چې تاسې پرې پوهېږئ او ښه خبره یاست.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې خپلو بندګانو ته، په ځانګړې توګه اهل کتابو ته، خطاب کوي او وايي: تاسې رښتیا له باطل سره مه ګډوئ، یعنې هغه رښتیني احکام او صفات چې زه یې په خپلو کتابونو کې نازل کړي دي، له هغو دروغو او تحریفونو سره مه یو ځای کوئ چې تاسې یې په خپلو لاسونو لیکئ. او په دې سره هغه رښتیا مه پټوئ چې تاسې پرې پوهېږئ، لکه د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم صفتونه او نښې چې ستاسې په تورات او انجیل کې یادې شوې دي. تاسې ښه پوهېږئ چې هغه رښتینی پیغمبر دی، خو بیا هم د دنیا د ګټو او خپلو غوښتنو له امله یې پټوئ او خلک ورڅخه ګمراه کوئ. الله تعالی دوی ته خبرداری ورکوي چې دا کار مه کوئ، ځکه چې دا ډېر لوی ظلم او ستر ګناه ده.

فايدې:

• د دې آیت څخه دا زده کوو چې رښتیا باید تل ښکاره شي او هیڅکله باید له باطل سره ګډه نه شي، ځکه چې د رښتیا او باطل ګډول د خلکو د ګمراهۍ سبب کیږي.
• دا چې علم او پوهه یو امانت دی، که څوک پر رښتیا پوه شي او بیا یې پټ کړي، نو هغه به د الله په وړاندې مسؤل وي.
• دا آیت مسلمانانو ته دا درس راکوي چې په خپلو خبرو، عملونو او قضاوتونو کې باید صادق او رښتیني وي او له هر ډول درواغو او تحریف څخه ځان وساتي.
• د دې آیت له مخې، د رښتیا ښکاره کول او د باطل ردول د ایمان یوه برخه ده، او هغه څوک چې رښتیا پټوي، د الله له رحمت څخه لرې کیږي.