Sura Al-Bakara — Werset 66

Znaczenie słów:

• Nakālan (نَكَالًا) – kara, która jest przestrogą i lekcją dla innych; przykład odstraszający.
• Mawʿiẓatan (مَوْعِظَةً) – napomnienie, pouczenie, które skłania do refleksji i powstrzymania się od grzechu.
• Limā bayna yadayhā (لِمَا بَيْنَ يَدَيْهَا) – dosłownie: „dla tego, co jest przed nią” – oznacza to, co wydarzyło się wcześniej, czyli wcześniejsze grzechy i nieposłuszeństwo tej społeczności.
• Wa mā khalfahā (وَمَا خَلْفَهَا) – „i to, co jest za nią” – oznacza to, co nastąpiło później, czyli skutki i konsekwencje, które dotknęły tę społeczność, oraz przestrogę dla tych, którzy przyjdą po nich.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący, po opisaniu historii społeczności, która złamała Jego zakaz dotyczący połowu ryb w szabat, mówi: „Uczyniliśmy tę karę, którą na nich zesłaliśmy – przemianę w małpy – jako nakāl, czyli karę i przestrogę dla tych, którzy byli przed nimi i dla tych, którzy przyjdą po nich”. Oznacza to, że ta kara była odpłatą za ich wcześniejsze grzechy i nieposłuszeństwo, a jednocześnie stała się ostrzeżeniem dla innych społeczności, które mogłyby popełnić podobne czyny. Bóg uczynił to wydarzenie także mawʿiẓah – napomnieniem i lekcją dla ludzi bogobojnych, którzy boją się Jego kary i przestrzegają Jego nakazów. Dla nich ta historia jest przypomnieniem, aby nie przekraczali granic wyznaczonych przez Boga i aby trwali na drodze prawości. Dzięki temu, że Bóg ukarał tamtą społeczność w sposób widoczny i dotkliwy, ludzie wierzący mogą wyciągnąć wnioski i unikać podobnych błędów.

Korzyści i wnioski płynące z tego wersetu:

1. Ostrzeżenie przed lekceważeniem zakazów Bożych – historia tej społeczności pokazuje, że nawet pozornie drobne nieposłuszeństwo może spotkać się z surową karą, jeśli człowiek świadomie przekracza granice wyznaczone przez Boga.
2. Kara Boża jest sprawiedliwa i celowa – Bóg nie karze bez powodu; każda kara ma służyć jako lekcja i przestroga dla innych, aby nie powtarzali tych samych błędów.
3. Wartość bogobojności (taqwā) – ludzie, którzy boją się Boga i przestrzegają Jego przykazań, są chronieni przed takimi karami i otrzymują od Boga światło, które prowadzi ich do dobra.
4. Historie przeszłych narodów są źródłem mądrości – czytanie i rozważanie losów dawnych społeczności pomaga wierzącym utwierdzić się w wierze i unikać grzechów, które sprowadziły zgubę na innych.
5. Miłosierdzie Boga dla wierzących – Bóg nie pozostawia ludzi bez ostrzeżenia; zesłał te historie jako napomnienie, aby Jego słudzy mogli żyć w pokoju i szczęściu, zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym.