Sure Bakara — Ayet 66

Kelime Anlamları:

• Nekâl: İbret, ceza, uyarıcı bir ders.
• Mev'ıza: Öğüt, nasihat, kalpleri yumuşatan ve doğruya yönlendiren hatırlatma.
• Müttakîn: Allah'a karşı gelmekten sakınan, emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınan takva sahibi müminler.

Tefsir:

Yüce Allah, cumartesi günü avlanma yasağını çiğneyen ve bu konuda kendilerine yapılan uyarılara rağmen ısrarla günah işleyen İsrailoğulları'nın bir topluluğunu maymuna çevirerek onları acı bir cezaya çarptırdığını haber veriyor. Bu ceza, sadece o topluluğa özel bir ceza olarak kalmamış, aynı zamanda onların yaşadığı dönemde çevrelerinde bulunan diğer insanlar için de büyük bir ibret vesilesi olmuştur. Onlar, bu topluluğun başına gelenleri görüp duymuşlar ve Allah'ın yasaklarına karşı gelmenin sonucunun ne kadar ağır olduğunu öğrenmişlerdir. Aynı şekilde, onlardan sonra gelecek nesiller için de bu olay, benzer günahlara düşmemeleri için bir uyarı niteliği taşımaktadır. Bu kıssa, kıyamete kadar okunup anlatılacak ve her dönemde insanlara Allah'ın sınırlarını aşmanın tehlikesini hatırlatacaktır.

Bu olay, aynı zamanda takva sahibi müminler için de bir öğüt ve ibret kaynağıdır. Onlar bu kıssayı duyduklarında, Allah'ın kudretini ve azabının şiddetini bir kez daha idrak ederler. Bu idrak, onların imanlarını güçlendirir, Allah'a olan bağlılıklarını artırır ve doğru yolda sebat etmelerine vesile olur. Onlar, bu ibret dolu olaydan ders çıkararak Allah'ın emirlerine daha sıkı sarılır, yasaklarından daha dikkatli kaçınırlar. Çünkü bilirler ki Allah'ın azabı çok şiddetlidir ve O'nun sınırlarını aşanlar, dünyada da ahirette de büyük bir pişmanlık yaşayacaklardır.

Sevgili kardeşlerim, bu kıssa bize gösteriyor ki Allah'ın yasakları asla hafife alınmamalıdır. Küçük görülen bir günah, kişiyi büyük felaketlere sürükleyebilir. Bizler, bu ibret dolu olaydan ders almalı, Allah'ın emirlerine sımsıkı sarılmalı ve O'nun rızasını kazanmak için gayret etmeliyiz. Takva, yani Allah'a karşı gelmekten sakınma bilinci, bizi hem dünyada hem de ahirette huzura ve kurtuluşa ulaştıracak en büyük sermayemizdir. Bu kıssa, bizlere bir uyarı ve bir müjdedir: Uyarıdır çünkü günahın sonu kötüdür; müjdedir çünkü takva sahipleri her zaman Allah'ın koruması ve rahmeti altındadır. Rabbimiz, bizleri takva sahiplerinden eylesin ve bu kıssalardan gereken dersleri çıkaran kullarından olmayı nasip etsin.