Sura Al-Bakara — Werset 74

Znaczenie słów:

• قَسَتْ – stały się twarde, suche i nieczułe.
• يَتَفَجَّرُ – wytryska, wypływa obficie.
• يَشَّقَّقُ – pęka, rozdziera się.
• يَهْبِطُ – opada, zsuwa się w dół.
• خَشْيَةِ اللَّهِ – z bojaźni i czci przed Allahem.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Po tych wszystkich niezwykłych znakach i cudach, które Bóg ukazał synom Izraela – takich jak rozdzielenie morza, zesłanie manny i przepiórek, wyprowadzenie wody ze skały – ich serca nie zmiękły, lecz przeciwnie: stały się twarde i nieczułe. Bóg zwraca się do nich z naganą, mówiąc: „Potem wasze serca stwardniały po tym wszystkim, i są jak kamienie, a nawet jeszcze twardsze".

Następnie Bóg wskazuje na różnicę między nimi a kamieniami, aby ukazać, jak bardzo ich serca są nieczułe. Kamienie, mimo że są martwą materią, potrafią okazać pokorę wobec Boga – niektóre z nich pękają i wypływa z nich woda, tworząc rzeki i źródła, z których korzystają ludzie i zwierzęta. Inne kamienie spadają z gór ze strachu przed Allahem i w ramach oddawania Mu czci. A jednak serca tych ludzi nie miękną, nie otwierają się na prawdę i nie okazują pokory przed swoim Stwórcą.

Na koniec Bóg ostrzega ich, mówiąc: „A Bóg nie jest nieuważny na to, co czynicie" – to znaczy, że On doskonale widzi ich czyny, ich upór i niewdzięczność, i z pewnością ich za to osądzi i wynagrodzi im stosownie do ich postępowania.

Korzyści płynące z tego wersetu:

1. Twardość serca jest najgroźniejszą chorobą duchową – gdy serce przestaje przyjmować nauki i napomnienia, człowiek traci zdolność do skruchy i powrotu do Boga. Dlatego muzułmanin powinien nieustannie pracować nad miękkością swojego serca poprzez pamięć o Bogu, recytację Koranu i refleksję nad stworzeniem.
2. Pokora wobec Boga jest cechą całego stworzenia – nawet kamienie, które wydają się martwe, okazują bojaźń przed Allahem. Człowiek, który otrzymał rozum i wolną wolę, powinien tym bardziej być pokorny wobec swego Pana.
3. Bóg nie jest obojętny na nasze czyny – ta świadomość powinna skłaniać nas do ciągłego doskonalenia siebie i unikania grzechów, wiedząc, że wszystko jest zapisane i że spotka nas sprawiedliwa zapłata.
4. Cuda i znaki same w sobie nie wystarczą – dopóki człowiek nie otworzy swojego serca na prawdę, nawet największe cuda nie przyniosą mu korzyści. To serce jest kluczem do wiary i przewodnictwa.
5. Islam uczy nas, że natura cała jest posłuszna Bogu – a człowiek powinien czerpać z niej lekcje pokory i oddania, zamiast być od niej gorszym w posłuszeństwie.