Ta-Ha surəsi — Ayə 122

Kəlmələrin mənaları:

• İctibah (اجتبى): Seçmək, özünə yaxınlaşdırmaq, xüsusi lütf və mərhəmətlə seçib almaq.
• Təbə (تاب): Tövbəni qəbul etmək, peşmançılıqdan sonra bağışlamaq.
• Həda (هدى): Doğru yola yönəltmək, hidayət vermək, rüşd və səlahiyyətə çatdırmaq.

Təfsir:

Bu mübarək ayədə Allah-Təala, Adəm əleyhissəlamın səhvindən sonra onun halının necə gözəl bir sonluqla tamamlandığını bizə xəbər verir. Adəm (ə.s) yasaq ağacdan yedikdən sonra Rəbbindən üz döndərmədi, əksinə peşman olub tövbə etdi. Allah da onu bu səmimi tövbəsinə görə seçdi, özünə yaxınlaşdırdı və xüsusi lütfü ilə onu şərəfləndirdi. Bu seçim, onun üzərinə bir nemət idi ki, Allah onu tək qoymadı, əksinə onun tövbəsini qəbul etdi və onu doğru yola hidayət etdi.

Burada bizə böyük bir dərs var: İnsan nə qədər səhv edərsə etsin, ümidsizliyə qapılmamalıdır. Çünki Allahın qapısı həmişə açıqdır. Adəm (ə.s) kimi bir peyğəmbər belə səhv etdi, amma tövbəsi qəbul olundu və Allah onu hidayət etdi. Biz də günahlarımızdan peşman olub, Allaha üz tutsaq, O bizi bağışlayar və doğru yola yönəldər. Bu, Allahın sonsuz mərhəmətinin və kərimliyinin göstəricisidir.

Ey insan! Sənin üçün ümidsizlik yoxdur. Rəbbin səni seçməyə, tövbəni qəbul etməyə və hidayət verməyə hər an hazırdır. Yalnız səmimi qəlblə Ona yönəl, O səni ən gözəl şəkildə qarşılayar. Bu ayə, hər bir günahkar üçün bir müjdədir: Allahın rəhməti, qəzəbindən daha genişdir. Tövbə qapısı heç vaxt bağlanmaz, kimsə bu qapıdan daxil olmaq istəsə, Allah onu ən gözəl şəkildə qarşılayar və onu doğru yola çıxarar.