Ta-Ha surəsi — Ayə 120

Kəlmələrin mənaları:

• Vəsvəsə – gizli, sakit və hiyləgər tərzdə ürəyə atılan şübhə və pis fikir.
• Şəcərətül-xüld – ölümsüzlük ağacı; ondan yeyən əbədi yaşayar.
• Mülkün la yəbla – heç vaxt çürüməyən, tükənməyən, sonu olmayan hökmranlıq və səltənət.

Təfsir:

Bu ayə, insanın ən böyük düşməni olan şeytanın, Adəm (əleyhissalam) ilə Həvva anamıza qarşı necə hiyləgərliklə yanaşdığını bizə xəbər verir. Şeytan, Allahın qadağan etdiyi ağaca yaxınlaşmaq əvəzinə, onlara gizli və yumşaq bir vasvası ilə yaxınlaşdı. O, Adəmə (əleyhissalam) müraciət edərək dedi: "Ey Adəm! Sənə ölümsüzlük ağacını və heç vaxt çürüməyəcək, sonu olmayan bir mülkü göstərimmi?" Bu sözlərlə o, Adəmin (əleyhissalam) qəlbində əbədi yaşamaq və tükənməz bir səltənət arzusunu oyatmağa çalışdı. Şeytan, bu yalan və aldadıcı vədlərlə onları Allahın əmrindən yayındırmaq, cənnətdəki rahatlıqlarını əlindən almaq istəyirdi. Halbuki Allah onlara hər şeyi bəxş etmişdi, ancaq şeytanın hiyləsi onları aldadaraq böyük bir imtahana düçar etdi. Bu, bizə öyrədir ki, şeytan hər zaman insana yalan vədlər verir, onu Allahın yolundan ayırmaq üçün fürsət axtarır. Biz də Adəm (əleyhissalam) kimi səhv edə bilərik, amma əsas olan səhvdən sonra tövbə edib Allaha üz tutmaqdır. Allah isə tövbə edənləri bağışlayan və rəhm edəndir. Bu hekayədən ibrət alaraq, şeytanın vəsvəsələrinə qarşı ayıq olmalı, yalnız Allahın əmrlərinə tabe olmalıyıq. Çünki həqiqi xoşbəxtlik və əbədi uğur, Allahın razılığını qazanmaqdadır.