Та Ха сүрәсе — Аять 20

Калимә мәгънәләре:

• فَأَلْقَاهَا — ул (Муса) аны (таягын) ыргытты.
• حَيَّةٌ — елан, тере җан иясе.
• تَسْعَى — тиз хәрәкәтләнә, шуышып бара, елан булып тиз йөри.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам Раббысы әмере буенча кулындагы таягын җиргә ыргытты. Шул ук мәлдә ул таяк, Аллаһның кодрәте белән, зур бер еланга әверелде. Ул елан тиз хәрәкәтләнеп, шуышып йөри иде. Муса моны күргәч, бу куркыныч күренештән куркып, артка чигенде. Әмма бу Аллаһның әүлиясенә күрсәткән могҗизасы иде — ул Мусаның пәйгамбәрлеген раслаучы беренче зур могҗиза булды. Бу хәл Мусага Аллаһның һәрнәрсәгә кадир икәнен һәм аның әмеренә буйсынучыларны саклавын күрсәтте.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһның кодрәте чиксез — ул теләгән нәрсәне теләгән формага әверелдерә ала. Җансыз таякның тере еланга әверелүе — Аллаһның һәрнәрсәгә кадир икәненең ачык дәлиле.
• Могҗизалар Аллаһның әмереннән генә була — Муса үзе теләмәсә дә, Аллаһ теләгәч, таяк еланга әверелде. Бу безгә Аллаһның иркәсенә тулысынча буйсынырга өйрәтә.
• Курку — кеше табигатендә бар, ләкин мөэмин кеше Аллаһка тәвәккәл итеп, аның кодрәтенә ышанырга тиеш. Муса да башта куркып китте, ләкин Аллаһ аңа тынычлык бирде.
• Бу аять безгә Аллаһның үз пәйгамбәрләренә ярдәм итүен һәм аларны саклавын күрсәтә. Мөэминнәр өчен бу — иманнарын ныгытучы гыйбрәт.