Surat Taha — Ayat 49

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• قَالَ : ngendikane (yaiku Fir'aun).
• فَمَن : banjur sapa.
• رَبُّكُمَا : Pangeranmu loro (Musa lan Harun).
• يَا مُوسَىٰ : he Musa.

1. Tafsir ayat:

Fir'aun ngendika marang Nabi Musa lan Nabi Harun, "Sapa ta Pangeranmu loro iki, he Musa?" Pitakon iki dudu pitakon kanggo golek kaweruh, nanging pitakon kanggo mbantah lan ngece marang apa kang digawa dening Nabi Musa lan Nabi Harun. Fir'aun ngrumangsani awake dhewe minangka raja lan panguwasa ing Mesir, mula dheweke rumangsa ora ana sing luwih dhuwur tinimbang dheweke. Nalika Nabi Musa lan Nabi Harun ngandhakake yen dheweke diutus dening Allah, Pangeran semesta alam, Fir'aun banjur takon kanthi cara nyepelekake, "Sapa ta Pangeranmu loro kuwi?" Ing kene Fir'aun ngomong marang wong loro mau, nanging banjur mligi nyebut jenenge Nabi Musa, amarga Nabi Musa iku kang dadi utusan utama lan dadi pimpinan, dene Nabi Harun iku dadi pembantune lan ndherekake. Mula saka iku, pitakon mau luwih ditujokake marang Nabi Musa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang sombong lan rumangsa dhuwur kaya Fir'aun iku mesthi bakal mbantah lan nyepelekake bebener. Nanging bebener ora bakal sirna mung amarga ditampik.
• Kita dielingake supaya ora dadi wong kang gumedhe lan rumangsa paling dhuwur, amarga kabeh kekuwatan lan kalungguhan iku mung saka Allah.
• Nabi Musa lan Nabi Harun menehi tuladha babagan wani ngandhakake bebener ana ing ngarepe panguwasa kang sewenang-wenang. Iki dadi piwulang supaya kita ora wedi ngomongake kang bener, sanajan ngadhepi wong kang kuwasa.
• Ayat iki uga nuduhake yen dakwah iku kudu dilakoni kanthi cara kang wicaksana lan tetep ngugemi bebener, sanajan ditampik dening wong kang ora gelem nampa.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita saya tambah yakin yen Islam iku agama kang ngajak marang bebener lan keadilan, lan sapa wae kang nglakoni kanthi sabar lan tawakal marang Allah bakal oleh pitulungan saka Panjenengane.