Surat Taha — Ayat 87

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَخْلَفْنَا : ora netepi, nglanggar janji.
• مَوْعِدَكَ : janjimu (marang Nabi Musa).
• بِمَلْكِنَا : kanthi karep lan pilihan kita dhewe.
• حُمِّلْنَا : kita padha dipikulake, diwenehi beban dening wong liya.
• أَوْزَارًا : barang-barang abot, beban kang ngebotake.
• زِينَةِ الْقَوْمِ : barang-barang hiasan perhiasane wong-wong (yaiku wong Mesir/kaum Fir'aun).
• فَقَذَفْنَاهَا : banjur kita padha mbuwang barang-barang iku.
• السَّامِرِيُّ : wong saka Bani Israil kang jenenge Samiri, dheweke kang nggawe reca pedhet saka emas.

2) Katrangan tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake wangsulane wong-wong Bani Israil marang Nabi Musa AS nalika dheweke bali saka gunung Thur lan nemu umate padha nyembah reca pedhet emas. Wong-wong mau padha ngomong: "Dhuh Musa, kita ora nglanggar janjimu iku kanthi karep lan pilihan kita dhewe." Tegese, dheweke ora sengaja ninggalake ajaran agama, nanging ana sebab kang meksa dheweke.

Dheweke banjur nerangake: "Nanging kita padha dipikulake barang-barang abot awujud perhiasan saka kaum Fir'aun." Perhiasan iki asline barang-barang kang dipinjam dening wong Bani Israil saka wong Mesir nalika arep metu saka negara Mesir. Sawise Fir'aun lan tentarane kelelep ing segara, barang-barang iku tetep ana ing tangane wong Bani Israil. Amarga barang iku ora halal kanggo dheweke, mula dheweke rumangsa abot lan kepengin nyingkirake.

Banjur dheweke padha mbuwang perhiasan iku menyang bolongan kang ana genine, supaya bisa lebur lan ilang. Kaya mengkono uga Samiri, dheweke uga mbuwang barang-barang kang ana ing tangane, nanging kanthi tujuan kang ala, yaiku arep nggawe reca pedhet saka emas kang wis lebur mau, kang banjur dadi sesembahan kang nyasarake umat.

Dadi, wangsulane wong Bani Israil iki minangka pembelaan yen dheweke ora sengaja nglanggar janji, nanging kahanan kang meksa lan pengaruhe Samiri kang nyasarake dheweke.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Islam agama kang adil lan ngerti kahanan umate. Allah SWT ora langsung nyalahake wong-wong mau, nanging ngandharake alasan-alasan kang ana ing mburine. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngerti kahanan manungsa lan ora ngebotake umate ngluwihi kemampuan.
• Kudu ati-ati marang wong kang bisa nyasarake. Samiri iku conto wong kang nggunakake kesempatan kanggo nyasarake wong akeh. Mula, kita kudu tansah ngati-ati lan ora gampang percaya marang wong kang ngajak marang bab kang ora bener.
• Tobat lan ngakoni kesalahan iku dalan kang becik. Sanajan wong Bani Israil wis kesasar, nanging dheweke isih gelem ngomong terus terang marang Nabi Musa. Iki nuduhake yen ngakoni kesalahan iku langkah awal kanggo bali marang dalan kang bener.
• Barang kang ora halal iku ngebotake ati. Perhiasan kang asline ora halal iku dadi beban kang abot kanggo wong Bani Israil, nganti dheweke kepengin nyingkirake. Iki mulangake yen barang haram iku ora mung ngebotake awake, nanging uga ngebotake ati lan pikiran.
• Al-Qur'an iku sumber pelajaran kanggo kabeh jaman. Crita iki ora mung crita jaman biyen, nanging dadi pelajaran kanggo kita kabeh supaya tansah teguh ing iman lan ora gampang kesasar dening godaan donya.