Ta-Ha surəsi — Ayə 87

Mənalar:

• بِمَلْكِنَا – öz ixtiyarımızla, öz seçimimizlə.
• أَوْزَارًا – ağır yüklər, əmanətlər.
• زِينَةِ الْقَوْمِ – Fir’on qövmünün zinət əşyaları, qızıl-gümüş bəzəkləri.
• فَقَذَفْنَاهَا – onu (o əşyaları) atdıq, bir çuxura tulladıq.

Təfsir:

Musa (əleyhissəlam) Tur dağına Allahın vədəsi ilə getdikdən sonra qövmü onun ardınca yola düşmüşdü. Lakin onlar Musa qayıdana qədər səbr edə bilməyib, Samiri adlı bir şəxsin fitnəsinə uymuş və buzov bütünə ibadət etməyə başlamışdılar. Musa qayıdıb onları bu vəziyyətdə görəndə qəzəblə soruşdu: “Ey qövmüm! Mənə verdiyiniz vədə niyə xilaf çıxdınız?” Onlar isə üzr istəyərək dedilər: “Ey Musa! Biz sənə verdiyimiz vədə öz ixtiyarımızla xilaf çıxmadıq. Bu, bizim öz seçimimiz deyildi. Lakin biz Fir’on qövmünün zinət əşyalarından ibarət ağır yüklər daşıyırdıq – onların qızıl-gümüş bəzəklərini götürmüşdük. Biz bu əşyaları bir çuxura atdıq və onlardan xilas olmaq istədik. Eləcə də, Samiri də öz əlində olanları – Cəbrailin atının ayağının izindən götürdüyü torpağı – o əşyaların üzərinə atdı və beləcə o buzov bütü meydana gəldi.”

Onların bu sözləri əslində bir bəhanə idi. Çünki onlar öz iradələri ilə Samirinin sözünə qulaq asmış, onun çağırışına uymuşdular. Onların “biz məcbur idik” demələri doğru deyildi – onlar öz istəkləri ilə bu yola getmişdilər. Lakin Allahın rəhməti genişdir; tövbə edənləri bağışlayar. Bu hadisədən bizə öyrədir ki, insan öz günahını başqasının üstünə atmaq əvəzinə, səmimi qəlbdən tövbə etməli və Allaha üz tutmalıdır. Ey insan! Sən də bil ki, hər bir işində öz iradən və seçimin vardır. Heç vaxt “məni başqası yoldan çıxartdı” deyib özünü aldatma. Sənin əməllərin sənin əlindədir – yaxşılıq da, pislik də sənin seçimindən doğar. Allah isə hər an tövbə qapısını açıq qoymuşdur. Qoy bu ayə sənə bir ibrət olsun: həqiqi mömin, səhvini etiraf edib Allaha dönən və Ondan bağışlanma diləyəndir. Çünki Allah tövbə edənləri sevir və onların günahlarını bağışlayır.