Faraja`s Moosaaa ilaa qawmihee ghadbaana asifaa; qaala yaa qawmi alam ya`idkum Rabbukum wa`dan hasanaa; afataala `alaikumul `ahdu am arattum ai yahilla `alaikum ghadabum mir Rabbikum fa akhlaftum maw`idee
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Nabi Musa (bareng wis patang puluh dina anggone ana ing gunung lan wis diparingi kitab Taurat) banjur bali marang panggonane para kaume (wong Bani Israil) Musa ngendika, "he para kaumku. Pangeranmu apa ora wis paring perjanjian becik marang kowe (kowe bakal diparingi kitab Taurat) lan apa kesuwen anggonmu padha ngenteni tekaningsun (saka ing gunung anggawa kitab Taurat kang wis dijanjekake dening Allah) utawa apa sira pancen njarag supaya kena bebenduning Allah Pangeranira, (dene sira teka manembah pedhet mas) nyidrani perjanjianira marang ingsun
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Kemudian Musa kembali kepada kaumnya dengan marah dan bersedih hati. Berkata Musa: "Hai kaumku, bukankah Tuhanmu telah menjanjikan kepadamu suatu janji yang baik? Maka apakah terasa lama masa yang berlalu itu bagimu atau kamu menghendaki agar kemurkaan dari Tuhanmu menimpamu, dan kamu melanggar perjanjianmu dengan aku?".
Nalika Nabi Musa bali marang kaumé, atine kebak nesu lan sedhih banget. Nesu amarga kaumé nyembah pedhet emas, lan sedhih amarga padha nyimpang saka dalan kang bener nalika dhèwèké ora ana. Banjur Nabi Musa ngandika: "Hé kaumku, apa ora wis dijanjèkaké déning Pangéranmu janji kang apik banget? Yaiku bakal tumuruné kitab Taurat lan bakal mlebuné kowé ing suwarga. Apa wis suwe banget anggonku lunga nganti kowé lali marang janji kuwi? Utawa apa kowé pancèn kepéngin supaya tumiba ing kowé bebendu saka Pangéranmu, mula kowé banjur ora netepi janjimu marang aku, lan nyembah pedhet emas nalika aku ora ana?"
Tembung "janji kang apik" ing kene ateges janji Allah marang Nabi Musa lan kaum Bani Israil, yaiku bakal diwènèhi pituduh liwat kitab Taurat lan ganjaran kang becik. Déné "ora netepi janjiku" tegesé kaum Bani Israil wis janji marang Nabi Musa arep tetep manut lan ora nyembah apa-apa kajaba Allah nalika ditinggal lunga. Nanging janji kuwi banjur dilanggar amarga padha nyembah pedhet emas.
Faedah-faedah kang bisa dijupuk:
Ayat iki mulangaké marang kita yèn dadi pemimpin utawa wong kang diandelaké kudu duwé rasa tanggung jawab lan tresna marang kaumé, kaya déné Nabi Musa kang nesu lan sedhih amarga kaumé kesasar, dudu amarga kepentingan pribadiné.
Kita diélingaké supaya tansah netepi janji, mliginé janji marang Allah lan marang sesama manungsa. Janji iku dadi tandha yèn kita wong kang bisa dipercaya.
Sabar lan istiqamah ing dalan kang bener iku penting banget, sanajan wong kang kita tresnani ora ana ing cedhak kita. Aja nganti kegoda déning barang kang katon éndah nanging nyimpang saka pituduh Allah.
Ayat iki uga nuduhaké yèn dosa lan nyimpang saka pituduh Allah bisa nuwuhaké bebendu lan kesusahan. Mula, kita kudu tansah mertobat lan bali marang dalan kang bener.
Kanthi mangertèni crita iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga isiné crita-crita para nabi kang bisa dadi piwulang urip saben dina, supaya kita dadi umat kang taat lan tansah ngarep-arep ridhané Allah.
Nabi Musa (bareng wis patang puluh dina anggone ana ing gunung lan wis diparingi kitab Taurat) banjur bali marang panggonane para kaume (wong Bani Israil) Musa ngendika, "he para kaumku. Pangeranmu apa ora wis paring perjanjian becik marang kowe (kowe bakal diparingi kitab Taurat) lan apa kesuwen anggonmu padha ngenteni tekaningsun (saka ing gunung anggawa kitab Taurat kang wis dijanjekake dening Allah) utawa apa sira pancen njarag supaya kena bebenduning Allah Pangeranira, (dene sira teka manembah pedhet mas) nyidrani perjanjianira marang ingsun
Nabi Musa matur, "Tetiyang wau wonten ing wingking kawula mboten tebih, persasat sareng kemawon kaliyan kawula. Dhuh Pangeran kawula. WOndene anggen kawula kesesa kedhangkalan mareg ing panjenengan punika supados paringa karidhaan panjenengan dhateng kawula
Allah paring pangandika, "Sapungkurira, para kaumira padha Ingsun paringi coba, padha disasarake dening wong golongan Samiri (padha diajak manembah pedhet mas)
Nabi Musa (bareng wis patang puluh dina anggone ana ing gunung lan wis diparingi kitab Taurat) banjur bali marang panggonane para kaume (wong Bani Israil) Musa ngendika, "he para kaumku. Pangeranmu apa ora wis paring perjanjian becik marang kowe (kowe bakal diparingi kitab Taurat) lan apa kesuwen anggonmu padha ngenteni tekaningsun (saka ing gunung anggawa kitab Taurat kang wis dijanjekake dening Allah) utawa apa sira pancen njarag supaya kena bebenduning Allah Pangeranira, (dene sira teka manembah pedhet mas) nyidrani perjanjianira marang ingsun
Para kaume Musa, (yaiku para kaum Bani Israil) banjur padha matur, "Anggen kita nyidrani perjanjian kita dhateng panjenengan punika boten saking kajeng kula piyambak, lugunipun makaten: nalika kesah kita saking Mesir punika rumiyin, sami mbekta rajabrana gadahanipun tiyang mesir. Sarehning barang punika sanes leresipun dados gadhahan kita, saking pembujuking tiyang golongan Samiri
Rajabrana wau dipun klempakaken, lajeng dipun cithak dados pedhet mas, ingkang mawa daging lan ruh, tur saget nyuwanten pangucapipun (tiyang Samiri), "Iki Pangeranmu lan Pangerane Musa uga, dheweke kelalen
Surat Taha Ayat 86 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Nabi Musa (bareng wis patang puluh dina anggone ana ing…
Surat Ayat 86/135 — Surat Taha طه (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Taha Rungokna, Surat Taha Terjemah, Surat Taha mp3, Surat Taha pdf. Ayat 84–88. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.