Аль-Анбия сүрәсе — Аять 68

Сүзләрнең мәгънәләре:

• حَرِّقُوهُ — аны яндырыгыз, утта яндырып үтерегез.
• وَانصُرُوا آلِهَتَكُمْ — Илаһларыгызга ярдәм итегез, аларны яклый торган булыгыз.
• إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ — әгәр сез (аларга ярдәм итүче) булсагыз.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үз кавеменең сынымнарын ватып, аларның ялган икәнлеген исбат иткәч, кавеме аның белән бәхәсләшергә дәрман тапмады. Алар аның хаклыгын күрделәр, ләкин тәкәбберлекләре аркасында хакны кабул итмәделәр. Шуңа күрә алар хакның каршында гаҗиз булгач, көчкә һәм золымга мөрәҗәгать иттеләр. Алар әйттеләр: "Аны яндырыгыз! Әгәр сез үзегезнең сынымнарыгызга ярдәм итүче булсагыз, аны утта яндырып, шул рәвешчә аларны яклыйсыз." Алар утны кабызып, аны бик зур иттеләр, хәтта аларның берсе әйткәнчә, утның ялкыны күккә менде. Ләкин Аллаһ үз рәсүлен саклады: ут Ибраһимгә салкын һәм имин булды. Ул ут эчендә бернинди зыян күрмәде, чөнки Аллаһ үз дусын һәрчак саклый.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Хакны кабул итмәгән кешеләр, гаҗиз булгач, көч кулланырга мәҗбүр булалар — бу аларның хаксызлыгын күрсәтә.
2. Аллаһ үзенең әүлияләрен (дусларын) һәрчак саклый һәм аларга ярдәм итә, хәтта иң куркыныч хәлләрдә дә.
3. Утның табигате Аллаһның әмере белән үзгәрә ала — бу Аллаһның кодрәтенә һәм һәр нәрсәгә хаким булуына дәлил.
4. Мөэмин кеше Аллаһка тәвәккәл итсә, Аллаһ аны һәр бәла-казадан саклар, чөнки Аллаһ бәндәсенә иң якын булган ярдәмчедер.