Аль-Анбия сүрәсе — Аять 69

Сүзләрнең мәгънәләре:

• كوني بردًا — “салкын бул” яки “салкынлыкка әйлән”.
• وسلامًا — “именлек”, “куркынычсызлык” мәгънәсендә, ягъни зарарсыз һәм авырттырмый торган бул.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәламнең кавеме аның белән бәхәсләшүдә җиңелгәч, аларның дәлилләре бетте һәм хак ачыкланды. Шуннан соң алар көчкә һәм золымга күчтеләр: “Аны яндырыгыз! Әгәр сез үз илаһларыгызга ярдәм итәсе икәнсез, Ибраһимны утта яндырып үтерегез”, — диделәр. Алар зур ут кабызып, Ибраһимне шунда ташладылар. Ләкин Аллаһ үз рәсүленә ярдәм итте һәм утка әмер бирде: “И ут! Ибраһимгә салкын һәм имин бул!” — диде. Шунда утның эсселеге дә, яндыру көче дә югалды. Ут Ибраһимгә бернинди зыян китермәде, аны авырттырмады һәм аның тәненә дә, киеменә дә зарар итмәде. Бу — Аллаһның бөек могҗизасы иде, ул үз колының догасын кабул итеп, аны дошманнарыннан саклады.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһ үзенең тугры колларын һәрвакыт саклый һәм аларга ярдәм итә, хәтта иң куркыныч хәлләрдә дә.
• Ут кебек гадәти нәрсәләр дә Аллаһ теләге белән генә эш итәләр; аларның табигате Аллаһ әмеренә буйсына.
• Мөэминнәргә һәрчак Аллаһуга тәвәккәл итәргә кирәк, чөнки Аллаһ теләсә, һәр нәрсәне аларның файдасына үзгәртә ала.
• Бу вакыйга Аллаһның кодрәтен һәм Ибраһим галәйһиссәламнең югары дәрәҗәсен күрсәтә, мөэминнәргә иманнарын ныгытырга өйрәтә.