Surah Al-Anbiya — Ẹsẹ 68

1. Àwọn ọ̀rọ̀ tí ó nílò àlàyé nínú ẹsẹ yìí:

• قَالُوا (wọ́n sọ): àwọn ènìyàn rẹ̀ ni wọ́n sọ ọ̀rọ̀ yìí.
• حَرِّقُوهُ (ẹ sun ún): ẹ fi iná sun ún.
• وَانصُرُوا آلِهَتَكُمْ (kí ẹ sì gbèjà àwọn òrìṣà yín): kí ẹ gbèjà àwọn òrìṣà tí wọ́n ń jọ́sìn.
• إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ (bí ẹ bá jẹ́ ẹni tí yóò ṣe é): bí ẹ bá ní í ṣe ní ti gidi.

1. Ìtumọ̀ ẹsẹ náà:

Nígbà tí àwọn ènìyàn (ìlú rẹ̀) kò lè dojú kọ Ibrāhīm pẹ̀lú ẹ̀rí tàbí ọ̀rọ̀ ìdí, wọ́n yíjú sí agbára àti ipá. Wọ́n sọ fún ara wọn pé: Ẹ fi iná sun Ibrāhīm, kí ẹ sì gbèjà àwọn òrìṣà yín tí ó ti fọ́ tí ó sì ti dá wọn nù, bí ẹ bá ní í ṣe ní ti gidi, kí ó jẹ́ ẹ̀san tí yóò dínà kí ẹnikẹ́ni mìíràn má ṣe irú rẹ̀ mọ́.

Wọ́n dá iná ńlá sílẹ̀, wọ́n sì sọ Ibrāhīm sínú rẹ̀. Ṣùgbọ́n Allāh gbèjà ọ̀rẹ́ rẹ̀, Ó pàṣẹ fún iná pé kí ó di òtútù àti àlàáfíà fún Ibrāhīm. Iná kò pa á lára, kò sì ṣe é ní ibi kan.

1. Àwọn ẹ̀kọ́ tí ó ń fà mọ́ra, tí ó ń jẹ́ kí ènìyàn nífẹ̀ẹ́ sí Islām àti Al-Qur’ān:

• Allāh máa ń gbèjà àwọn olùṣòdodo rẹ̀ nígbà tí àwọn ènìyàn bá dojú kọ wọ́n pẹ̀lú ipá, bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n dà wọ́n sínú iná tàbí ìdààmú ńlá.
• Ìgbàgbọ́ tòótọ́ kì í yẹ̀wù nígbà ìpọ́njú; Ibrāhīm dúró gbọn-in nínú ìgbàgbọ́ rẹ̀, Allāh sì dáàbò bò ó.
• Iná tí wọ́n dá kò lè pa ẹni tí Allāh bá fẹ́ dáàbò bò; agbára Allāh ju agbára ẹ̀dá lọ.
• Àwọn tí wọ́n ń gbèjà òrìṣà tàbí ohun asán kò ní àǹfààní; nígbà tí òtítọ́ bá farahàn, wọ́n máa ń yíjú sí ipá nítorí pé wọn kò ní ẹ̀rí.
• Al-Qur’ān kì í ṣe ìwé ìtàn lásán; ó ń kọ́ wa ní ẹ̀kọ́ ìgbàgbọ́, ìfaradà, àti ìgbẹ́kẹ̀lé Allāh nínú ìpọ́njú.
• Ẹnikẹ́ni tí ó bá gbẹ́kẹ̀ lé Allāh ní òtítọ́ yóò rí ìrànlọ́wọ́ Rẹ̀, bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé gbogbo ènìyàn bá dì í lẹ́yìn.