Аль-Анбия сүрәсе — Аять 67

Сүзләрнең мәгънәләре:

«Уфф» — бу сүз җирәнү, нәфрәт һәм ачу белдерә. «Ләкүм» — сезгә. «Ли-мә таъбүдүн» — сез табына торган нәрсәләргә. «Мин дуни-Ллаһ» — Аллаһтан башка. «Ә фә лә таъкъылюн» — әллә акылыгыз юкмы, аңламыйсызмы?

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үз кавеменә һәм аларның сынымнарына карата нык җирәнү һәм нәфрәт белдереп әйтте: «Тфү, сезгә һәм сезнең Аллаһыдан башка табынган нәрсәләрегезгә!» Ул аларның гыйбадәт кылган сынымнарының бөтенләй файдасыз икәнлеген, аларга гыйбадәт кылган кешегә дә, ташлаган кешегә дә һичнинди файда яки зарар китерә алмавын ачык итеп күрсәтте. Сыннар — таштан, агачтан ясалган җансыз нәрсәләр, алар ишетмиләр, күрмиләр, ярдәм итә алмыйлар.

Шуннан соң Ибраһим аларны гаепләп: «Әллә сезнең акылыгыз юкмы?» — дип сорады. Чөнки һәрбер акыл иясе бу сынымнарның Аллаһ була алмавын, аларга гыйбадәт кылуның бөтенләй мәгънәсез икәнлеген аңлый. Акыллы кеше үзенә файда китерә торган, аңа ярдәм итә ала торган, аны ишетә һәм күрә белә торган Аллаһка гына гыйбадәт кылырга тиеш.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять безгә акылның Исламдагы бөек урынын күрсәтә. Акыл — Аллаһның кешегә биргән иң зур нигъмәтләренең берсе, ул хак белән баталны аерырга ярдәм итә. Кеше акылын кулланып, тирә-юньдәге могҗизаларга карап, Аллаһның барлыгын һәм берлеген танырга тиеш. Шулай ук бу аять безне батыл эшләрдән, мәгънәсез гыйбадәтләрдән ераклашырга өнди. Ибраһим галәйһиссәламнең үрнәге безгә хакны яклый белү, батылны фаш итүдә батырлык күрсәтергә өйрәтә. Дин — акылга каршы килми, киресенчә, акылны кулланып, тирән уйлап караган һәркем Исламның хак дин икәнлегенә инаныр.