سوره انبیا — آیه 68

معانی کلمات:

• حَرِّقُوهُ: او را بسوزانید (آتش زدن با شدت).
• وَانصُرُوا: یاری کنید و حمایت کنید.
• آلِهَتَكُمْ: معبودان شما (بت‌ها).
• إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ: اگر می‌خواهید کاری انجام دهید (یعنی اگر واقعاً قصد نصرت بت‌ها را دارید).

تفسیر آیه:

هنگامی که قوم ابراهیم (علیه السلام) در برابر استدلال‌های محکم و قاطع او درماندند و نتوانستند با منطق و برهان پاسخ گویند، از راه زور و قدرت وارد شدند و به جای پذیرش حق، به خشونت روی آوردند. آنان گفتند: «او را در آتش بسوزانید و اگر واقعاً می‌خواهید از بت‌های خود حمایت کنید، این کار را انجام دهید و انتقام آنان را بگیرید.» آنان با این تصمیم، نشان دادند که نه تنها از حقیقت روی گردانند، بلکه برای حفظ بت‌های بی‌جان خود، حاضرند دست به هر جنایتی بزنند. این سخن آنان در حالی بود که حجت بر آنان تمام شده بود و تنها راه باقی‌مانده برایشان، استفاده از قدرت و شکنجه بود. آنان آتش عظیمی افروختند و ابراهیم را در آن انداختند، اما خداوند متعال با قدرت بی‌پایان خود، آتش را بر او سرد و سلامت گردانید و این چنین توطئه آنان را نقش بر آب کرد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. پیروزی حق بر باطل: این آیه به ما می‌آموزد که هرگز نباید از دشمنی‌های دشمنان هراسید؛ زیرا خداوند همواره یاور بندگان مخلص خود است و هیچ توطئه‌ای در برابر اراده او پایداری نمی‌کند.
2. شجاعت در برابر ظلم: ابراهیم (علیه السلام) با وجود تهدید به آتش، از گفتن حق کوتاهی نکرد. این درس بزرگی است که مؤمن باید در هر شرایطی، حتی در سخت‌ترین فشارها، از حق دفاع کند.
3. ناتوانی بت‌پرستان: این آیه نشان می‌دهد که مشرکان وقتی با منطق عاجز می‌شوند، به زور و خشونت متوسل می‌شوند؛ اما این روش هرگز نمی‌تواند حقیقت را پنهان کند.
4. اعتماد به خداوند: داستان سرد شدن آتش بر ابراهیم، یادآور این است که خداوند برای بندگان مؤمن خود، راه‌های نجات را از جایی که گمان نمی‌برند فراهم می‌کند و هیچ قدرتی در برابر قدرت او نیست.
5. محبت به خدا و دین او: این آیه محبت و عشق به خدا را در دل مؤمنان زنده می‌کند؛ خدایی که بنده خود را در میان شعله‌های آتش تنها نمی‌گذارد و او را حفظ می‌کند.