Surah Al-Anbiya — Aya 68

Ma'anar Kalmomi:

• حَرِّقُوهُ: Ku ƙona shi da wuta.
• وَانصُرُوا آلِهَتَكُمْ: Ku taimaki gumakan ku da ku ɗaukaka su.
• إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ: Idan kuna masu yin abin da za ku iya don taimakon su.

Tafsirin Aya:

A lokacin da Annabi Ibrahim (AS) ya karyata hujjar mutanensa kuma ya nuna musu rashin amfanin gumakansu, suka kasa yin jayayya da shi ta hanyar hujja, sai suka koma ga amfani da ƙarfi da mulki. Suka ce wa juna: "Ku ƙona shi da wuta, ku taimaki gumakanku da ku ɗaukaka su, idan kuna masu iya yin hakan." Wato suna nufin idan kuna son taimakon gumakanku, to ku hukunta Ibrahim da wuta mai zafi, domin wannan shi ne mafi tsanani azaba kuma mafi munin wahala. Sai suka tara itace mai yawa suka ƙone wuta mai girma, sannan suka jefa Ibrahim a cikinta. Amma Allah ya nuna ikonsa, ya ce wa wutar: "Ki zama sanyi da aminci ga Ibrahim," don haka wutar ba ta cutar da shi ba, kuma Allah ya taimaki annabinsa a kan maƙiyansa.

Fa'idodin da Ake Samu Daga Ayar:

1. Imani da cewa Allah yana taimakon annabawa da masu bi a lokacin wahala, kuma duk makircin maƙiya ba zai iya cin nasara ba idan Allah ya so.
2. Nuna cewa ƙarya da ƙarfi ba su zama hujja ba; idan mutum ya kasa yin jayayya da gaskiya, yakan koma ga zalunci da ƙarfi, amma Allah yana tsare masu bi.
3. Ƙarfafa imani da cewa wuta da dukkan halittu suna ƙarƙashin ikon Allah, kuma ba su iya cutar da wanda Allah ya kare ba.
4. Darajar tsayawa kan gaskiya duk da tsananin barazana, domin Ibrahim (AS) bai ji tsoron azabar wuta ba saboda imaninsa da Allah.
5. Wannan labari yana ƙarfafa musulmi su dogara ga Allah a kowane hali, kuma su san cewa nasara tana zuwa daga Allah ne kawai, ba daga ƙarfi ko yawan mutane ba.