Сураи Аль-Хаджж Оят 27 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва мардумро ба ҳаҷ даъват кун то пиёда ё савор…

Аль-Хаджж · 27/78

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Хаджж

وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ ۝٢٧

🔤 Transliteration

Wa azzin fin naasi bil Hajji yaatooka rijaalanw wa `alaa kulli daamiriny yaateena min kulli fajjin `ameeq

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва мардумро ба ҳаҷ даъват кун то пиёда ё савор бар шутурони лоғар аз роҳҳои дур назди ту биёянд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «أَذِّن»: огоҳ кун, эълон намо, овоз баланд карда хабар деҳ.

— «رِجَالًا»: пиёда, яъне онҳое, ки пиёда роҳ мераванд.

— «ضَامِر»: шутури лоғар ва камгӯшт, ки аз бисёр роҳ рафтан ва сафар лоғар шудааст, на аз беморӣ.

— «فَجّ»: роҳ, тариқ.

— «عَمِيق»: дур, давр ва тӯлонӣ.

Тафсири оят:

Худованд ба Иброҳим (алайҳис-салом) фармон дод, ки дар миёни мардум эълон кунад ва онҳоро ба ҳаҷ ба ин Байтуллоҳ, ки ба сохтани он амр шуда буд, даъват намояд. Пас мардум ба ин даъват посух медиҳанд ва ба сӯи Каъба меоянд: баъзе пиёда роҳ мераванд ва баъзе бар шутурони лоғаре савор мешаванд, ки аз бисёр роҳ рафтан ва сафар камгӯшт ва лоғар шудаанд. Ин шутурон онҳоро аз ҳар роҳи дур ва давр меоранд, то дар он ҷо ҳозир шаванд ва аз манфиатҳои бузург баҳраманд гарданд: бахшиши гуноҳон, савоби иҷрои ибодат ва тоъат, фоидаҳои тиҷоратӣ ва ғайра. Ҳамчунин то номи Худоро бар забҳи ҳайвонҳое, ки барои наздикӣ ба Ӯ қурбонӣ мекунанд — аз шутур, гов ва гӯсфанд — дар рӯзҳои муайян (рӯзи даҳуми зулҳиҷҷа ва се рӯзи баъди он) ёд кунанд, ба шукри неъматҳои Худо. Ва онҳо амр шудаанд, ки аз ин қурбониҳо бихӯранд ва ба фақири ниёзманд низ бихӯронанд.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ҳаҷ ибодати бузург ва даъвати Иброҳим (алайҳис-салом) аст, ки Худованд худаш онро эълон кардааст.

— Ҳаҷ барои ҳамаи мардум, новобаста аз ҳолат — пиёда ё савор — фарз аст, агар тавоной дошта бошанд.

— Дар он манфиатҳои динӣ ва дунявӣ ҷамъ шудаанд: бахшиши гуноҳон, савоб, тиҷорат ва ризқи ҳалол.

— Қурбонӣ ва ёди номи Худо дар рӯзҳои муайян ба шукри неъматҳо ва наздикӣ ба Худованд восита мешавад.

— Дар оят таваҷҷуҳ ба фақирон ва ниёзмандон ҳангоми қурбонӣ таъкид шудааст, ки ин ҷиҳати иҷтимоии исломро нишон медиҳад.

— Ин ҳама мардумро ба ислом ва Қуръон ҷалб мекунад, зеро дар он раҳмат, осонӣ ва фоидаҳои зиёд барои инсонҳо ниҳода шудааст.

📜 Оят 25-29 — Сураи Аль-Хаджж

25إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِي جَعَلْنَاهُ لِلنَّاسِ سَوَاءً الْعَاكِفُ فِيهِ وَالْبَادِ ۚ وَمَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ

Онҳое, ки кофир шуданд ва мардумро аз роҳи Худо ва масҷидулҳаром, ки барои мардуми чӣ муқиму чӣ ғариб яксон аст, бозмедоранд ва низ ҳар киро дар он ҷо қасди каҷравӣ ё ситамкорӣ дошта бошад, азоби дардовар мечашонем.

26وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ

Ва макони хонаро барои Иброҳим ошкор кардем ва гуфтем: «Ҳеҷ чизро шарики Ман масоз ва хонаи Маро барои тавофкунандагон ва ба намоз истодагон ва рокеъону соҷидон покиза бидор».

27وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ

Ва мардумро ба ҳаҷ даъват кун то пиёда ё савор бар шутурони лоғар аз роҳҳои дур назди ту биёянд.

28لِّيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَّعْلُومَاتٍ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّن بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ ۖ فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِيرَ

То нафъҳоеро, ки аз они онҳост, бубинанд ва номи Худоро дар рӯзҳое муъайян ба ҳангоми забҳи чорпоёне, ки Худо ризқи онҳо сохта, ёд кунанд. Пас аз онҳо бихӯреду бенавоёнӣ фақирро низ таъом диҳед.

29ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَلْيُوفُوا نُذُورَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ

Сипас чирк аз худ дур кунанд ва назрҳои худро адо кунанд ва бар он хонаи кӯҳансол тавоф кунанд.

← Оят 26 📖 Аль-Хаджж Оят 28 →

Аль-ХаджжФеҳристи Қуръон

78Оят

MedinanRevelation

27Оят

Тарҷума — Аль-Хаджж 27

Сураи Аль-Хаджж Оят 27 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва мардумро ба ҳаҷ даъват кун то пиёда ё савор…

Сураи Оят 27/78 — Сураи Аль-Хаджж الحج (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Хаджж Гӯш кун, Сураи Аль-Хаджж Тарҷума, Сураи Аль-Хаджж mp3, Сураи Аль-Хаджж pdf. Оят 25–29. Ба Тоҷикӣ: Русский.