සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 27

වදන්හි අර්ථ:

• وَأَذِّنْ – ප්‍රකාශ කරන්න, නිවේදනය කරන්න
• رِجَالًا – පයින් ඇවිදිමින්
• ضَامِرٍ – සිහින් ශරීරයක් ඇති (වෙහෙස නිසා මහත අඩු වූ) ඔටුවා
• فَجٍّ عَمِيقٍ – දුරස්ථ හා ඈත මාර්ගයකින්

අර්ථ විවරණය:

නබි ඉබ්රාහීම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෙනි, කාබා මන්දිරය ගොඩනැගීමෙන් පසු ඔබ මිනිසුන් අතරට ගොස් හජ් (වන්දනා ගමන) ඉටු කිරීමේ වගකීම පිළිබඳව මහ හඬින් ප්‍රකාශ කරන්න. එම නිවේදනයට ප්‍රතිචාර දක්වමින් මිනිසුන් විවිධ තත්ත්වයන් යටතේ ඔබ වෙත පැමිණෙනු ඇත. සමහරු පයින් ඇවිදිමින් ද, සමහරු සිහින් ශරීර ඇති ඔටුවන් පිට නැගී ද ඈත දුරස්ථ මාර්ගවලින් පැමිණෙනු ඇත. එම ඔටුවන් දිගු ගමනේ වෙහෙස නිසා කෙට්ටු වී සිටියද, ඒවා තම ගමනාන්තය කරා ගෙන ඒමට ශක්තිමත් වේ.

ඔවුන් පැමිණෙන්නේ තමන්ට ප්‍රයෝජන ලබා ගැනීම සඳහාය – පාපවලට සමාව ලැබීම, වන්දනා චාරිත්‍ර ඉටු කිරීමේ පින්, වෙළඳාම්වල යෙදීමේ ආදායම් ආදිය. එමෙන්ම නියමිත දිනවලදී (දුල්-හිජ්ජා මාසයේ දසවැනි දිනය සහ ඉන් පසු දින තුන) ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ නාමය සිහි කරමින් ඔටුවන්, ගවයින් සහ බැටළුවන් පූජා කරනු ඇත. මෙය අල්ලාහ්ගේ අනුග්‍රහයන්ට කෘතඥතාව පළ කිරීමකි. ඔවුන් එම පූජා කළ මස්වලින් තමන් අනුභව කරන ලෙසත්, දැඩි දුගී අයට බෙදා දෙන ලෙසත් උපදෙස් දෙනු ලැබේ.

මෙම වාක්‍යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. හජ් වන්දනා ගමන ඉස්ලාමයේ අතිශය වැදගත් නමස්කාරයක් වන අතර, එය ඉබ්රාහීම් නබිතුමාගේ කාලයේ සිටම ප්‍රකාශ කරන ලද්දකි. එය මුස්ලිම්වරුන්ගේ එකමුතුකමේ සංකේතයකි.
2. හජ් ගමනේදී දුක් විඳීම හා වෙහෙසීම අල්ලාහ්ට ප්‍රිය මෙන්ම එය ආත්ම පාරිශුද්ධත්වයට හේතුවකි. දුරස්ථ මාර්ගවලින් පැමිණීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති භක්තිය හා කැපවීමයි.
3. හජ් ගමන ආගමික හා ලෞකික ප්‍රයෝජන දෙකම එකට ගෙන එයි – පාප සමාව සහ ආර්ථික ප්‍රතිලාභ. ඉස්ලාමය භෞතික හා ආධ්‍යාත්මික ජීවිතය අතර සමතුලිතතාවයක් ඇති කරයි.
4. පූජා කිරීමේදී අල්ලාහ්ගේ නාමය සිහි කිරීම සහ දුගී අයට බෙදා දීම, සමාජ සාධාරණත්වය හා දයාව පිළිබඳ ඉස්ලාමීය ඉගැන්වීම්වල කොටසකි.