Sura Al-Hadżdż — Werset 33

Znaczenie słów:

• Manāfiʿ – korzyści, pożytki.
• Adżal musammā – określony czas, wyznaczony termin.
• Maḥilluhā – miejsce, w którym można ją złożyć w ofierze (zakończyć jej przeznaczenie).
• Al-Bajt al-ʿAtīq – Starożytny Dom, czyli Kaaba; w tym kontekście oznacza cały święty obszar (al-Ḥaram).

Tafsir (wyjaśnienie):

W tych zwierzętach przeznaczonych na ofiarę (al-budn) Bóg dał wam liczne korzyści, zanim zostaną one oficjalnie wyznaczone jako ofiara. Możecie korzystać z ich mleka, wełny, potomstwa, a także dosiadać ich w podróży – pod warunkiem, że nie wyrządza się im krzywdy ani nie obciąża ponad miarę. Te dozwolone pożytki trwają do wyznaczonego czasu, którym jest moment, gdy pielgrzym zdecyduje się poświęcić zwierzę na ofiarę i je oznaczy. Od tej chwili nie może już czerpać z niego żadnych korzyści – staje się ono własnością Boga, przeznaczone wyłącznie na ofiarę.

Następnie przychodzi czas i miejsce złożenia ofiary: jest to obszar świętego meczetu w Mekce – cały Al-Ḥaram. Tam właśnie należy dokonać uboju tych zwierząt, kończąc ich doczesną funkcję. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy pielgrzym potrzebuje dosiąść zwierzęcia w nagłej potrzebie – wtedy może to uczynić, o ile nie wyrządzi mu to szkody.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Łaskawość Boga wobec Jego sług – Bóg nie zakazał korzystania z dóbr, lecz wyznaczył im jasne granice. To uczy nas, że islam jest religią umiaru – nie zakazuje całkowicie przyjemności, ale uczy, kiedy i jak z nich korzystać.
2. Znaczenie intencji i poświęcenia – Gdy człowiek wyznaczy coś na drogę Boga, jego obowiązkiem jest uszanować tę decyzję. To kształtuje w wierzącym poczucie odpowiedzialności i szczerości wobec Stwórcy.
3. Jedność muzułmanów – Wskazanie jednego miejsca (Al-Ḥaram) dla wszystkich ofiar przypomina, że muzułmanie z całego świata są jedną wspólnotą, zwróconą ku jednemu kierunkowi – Domowi Bożemu.
4. Troska o zwierzęta – Pozwolenie na korzystanie z dobrodziejstw zwierząt, ale z zakazem ich krzywdzenia, uczy współczucia i szacunku dla stworzeń Bożych – nawet wtedy, gdy są przeznaczone na ofiarę.
5. Cierpliwość i porządek – Wyznaczenie czasu i miejsca na ofiarę uczy wierzącego, że wszystko ma swój czas i miejsce. To dyscyplina, która porządkuje życie duchowe i materialne muzułmanina.