Surah Al-Hajj — Aya 33

Ma’anonin Kalmomin:

• Manāfi’u: abubuwan amfani kamar nono, ulu, gashi, hawa, da kuma ’ya’yansu.
• Ajalin musammā: lokacin da aka ƙayyade, wato lokacin da aka ajiye dabbar domin hadaya (Hadiyya) kafin a yanka ta.
• Maḥilluhā: wurin da aka halatta a yanka ta.
• Al-Bayt al-‘Atīq: wato Ka’aba mai girma, kuma ana nufin duk haramin Makka.

Fassarar Aya:

Ya ku mutane! Kuna da amfani a cikin waɗannan dabbobin hadaya (kamar raƙuma, shanu, da tumaki) kafin ku keɓe su domin hadaya, kamar shan nononsu, amfani da ulunsu, hawa da su, da kuma amfani da ’ya’yansu. Wannan yana nan har zuwa lokacin da kuka keɓe su a matsayin hadaya domin Allah, sai amfanin da ya rage shi ne kawai yanka su a wurin harami (Makka). Bayan an keɓe su, ba za ku iya amfani da su ba sai dai idan an buƙaci hawa ba tare da cutar da su ba. Daga nan kuma wurin yanka su shi ne haramin Ka’aba mai girma, wato duk ƙasar Makka mai alfarma, wadda Allah ya ‘yanta daga mulkin azzalumai.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana nuna wa musulmi cewa hadaya (Hadiyya) hanya ce ta kusantar da Allah, kuma tana koyar da su yadda za su yi amfani da dukiyoyinsu a hanyar da take biyan buƙatun jiki da ruhi.
2. Tana jaddada cewa duk wani abin da mutum ya keɓe domin Allah, dole ne ya tsarkake shi daga amfanin duniya, don haka yana horar da mumini a kan ikhlasi da sadaukarwa.
3. Tana nuna cewa haramin Makka wuri ne mai alfarma da Allah ya ba shi daraja, wanda yake jawo zuciyoyin mutane zuwa ga haɗin kai da ibada.
4. Aya tana ƙarfafa musulmi su riƙa tunawa da cewa duk wani amfani na duniya yana da iyaka, amma lada na aikin ibada yana dawwama har lahira, wanda hakan yake sa mutum ya himmatu ga kyautata ayyukansa.