Аль-Муминун сүрәсе — Аять 29

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مُنزَلًا — төшү урыны, иңү урыны (ягъни, Аллаһыдан иминлек һәм бәрәкәт белән төшүне сорый).
• مُبَارَكًا — бәрәкәтле, файдалы, хәерле.
• خَيْرُ الْمُنزِلِينَ — төшерүчеләрнең иң хәерлесе, иң яхшысы.

Аять тәфсире:

Нух галәйһиссәлам үз кавеменнән котылып, көймәдән коры җиргә чыкканда, Аллаһы Тәгалә аңа шушы доганы өйрәтте: "И Раббым! Мине бәрәкәтле, имин урынга төшер. Син төшерүчеләрнең иң хәерлесесең."

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үз пәйгамбәренә көймәдән чыкканда да, гомумән, теләсә кайсы урынга төшкәндә дә шушы сүзләрне әйтергә өйрәтә. Нух галәйһиссәлам туфаннан соң, Аллаһының рәхмәте белән иминлектә коры җиргә аяк басканда, Раббысыннан бәрәкәтле тормыш, иминлек һәм хәер-бәрәкәт сорап дога кыла. Ул Аллаһының һәр эштә иң оста, иң шәфкатьле, иң хәерле төшерүче икәнен таный һәм аңа тулысынча ышанып, үзенең хәлен Раббысына тапшыра.

Бу дога — мөэминнәргә үрнәк: теләсә кайсы сәфәрдән, юлдан яки яңа урынга күчкәндә, Аллаһыдан бәрәкәт һәм иминлек сорап, Аңа сыенырга кирәклеген өйрәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә үз колларына дога кылырга өйрәтә — бу Аның рәхмәтенең һәм мәрхәмәтенең билгесе. Мөэмин һәр хәлдә дә Раббысына мөрәҗәгать итәргә тиеш.
2. Бәрәкәт — Аллаһыдан гына сорый торган нәрсә. Кеше үз көче белән генә бәрәкәткә ирешә алмый, шуңа күрә аны Аллаһыдан сорый белергә кирәк.
3. Аллаһы Тәгаләне мактап, Аның сыйфатларын зекер итеп дога кылу — доганың кабул булуына сәбәп. Нух галәйһиссәлам "Син төшерүчеләрнең иң хәерлесесең" дип, Аллаһыны мактап дога кылды.
4. Яңа урынга, йортка кергәндә яки сәфәрдән кайтканда Аллаһыдан иминлек һәм бәрәкәт сорау — пәйгамбәрләрдән калган изге гамәл. Бу мөэминнең тормышына рәхәтлек һәм тынычлык алып килә.
5. Бәла-казадан котылгач та, Аллаһыны онытмыйча, Аңа шөкер итеп, дога кылу — чын иманлылык билгесе. Нух галәйһиссәлам туфаннан котылгач та, Раббысын онытмады, киресенчә, Аңа ялварып дога кылды.