Sura Al-Muminun — Werset 53

Znaczenie słów:

• Zuburan (زُبُرًا) – liczba mnoga od słowa „zubur”, oznaczającego grupę, odłam lub partię. Chodzi tu o podział na różne frakcje i ugrupowania.
• Hizb (حِزْبٍ) – partia, stronnictwo, grupa ludzi trzymających się razem wokół określonej idei lub doktryny.
• Farihun (فَرِحُونَ) – radośni, zadowoleni, przepełnieni samozadowoleniem z tego, co posiadają.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Po tym, jak posłańcy Boży przekazali ludziom prawdę o jedności Boga i wezwali ich do trzymania się jednej drogi, wyznawcy po odejściu swoich proroków rozdzielili się i podzielili swoją religię na odłamy i sekty. Każda grupa obrała własną ścieżkę, tworząc nowe zasady i praktyki, które nie były nakazane przez Boga. Zamiast pozostać zjednoczonymi na tym, co przyniosło objawienie, stali się żydami, chrześcijanami, magami i innymi frakcjami. Każda z tych grup była zadowolona z tego, co sama wymyśliła, uważając swoją drogę za jedyną słuszną, a innych za błądzących. Ten werset jest ostrzeżeniem dla wszystkich ludzi, aby nie naśladowali tej postawy – nie dzielili religii na części i nie popadali w samozadowolenie z własnych nowinek, gdyż prawda jest jedna i pochodzi od Boga.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Jedność muzułmanów jest obowiązkiem, a podział na sekty i ugrupowania jest sprzeczny z naukami islamu. Ten werset uczy nas, że siła wspólnoty leży w jedności, a słabość w rozbiciu.
• Samozadowolenie z własnych poglądów i lekceważenie innych może prowadzić do zaślepienia na prawdę. Wierzący powinien zawsze szukać prawdy z pokorą, a nie trwać uparcie przy swoich przekonaniach bez dowodów.
• Islam ostrzega przed wprowadzaniem innowacji w religii (bid’a) i podkreśla, że droga proroków była jedna – wezwanie do czystego monoteizmu i posłuszeństwa Bogu.
• Ten werset zachęca do braterstwa i wzajemnego szacunku między wyznawcami, przypominając, że spory i podziały są dziełem szatana, który chce osłabić wiarę ludzi.
• Dla muzułmanina jest to wezwanie do powrotu do źródeł – Koranu i Sunny – oraz do trzymania się tego, co łączy, a nie tego, co dzieli.