සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 53

වචනවල අර්ථ:

* زُبُرًا (සුබුරන්): මෙය "සුබුර්" යන්නෙහි බහු වචනයයි. එහි අර්ථය කොටස්, කණ්ඩායම් හෝ ධර්ම ග්රන්ථ ලෙසිනි. මෙහිදී අදහස් වන්නේ තම ආගම වෙන් වෙන් කොටස්වලට බෙදා ගැනීමයි.

* حِزْبٍ (හිස්බ්): කණ්ඩායම, පක්ෂය හෝ සමූහය.

* فَرِحُونَ (ෆරිහූන්): ප්රීති වන්නෝ, සතුටු වන්නෝ, තම මතය ගැන ආඩම්බර වන්නෝ.

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, පෙර නබිවරුන්ගේ අනුගාමිකයින් තම නබිවරුන්ගෙන් පසුව ආගමික කටයුතුවලදී එක්සත්ව සිටිය යුතුව තිබියදී, ඔවුහු තම ආගම වෙන් වෙන් කොටස්වලට බෙදා ගත් බවයි. ඔවුහු එකම ධර්මය වෙනුවට විවිධ ධර්මයන් බවට පත් කර ගත්හ. යුදෙව්වන්, ක්රිස්තියානුවන්, ගිනි වන්දනාකරුවන් වැනි විවිධ කණ්ඩායම් බවට බෙදී ගියහ. සෑම කණ්ඩායමක්ම තමන් සතුව ඇති දෙය ගැන (තම මතය, තම විශ්වාසය, තම නවෝත්පාදනයන් ගැන) අතිශයින් ප්රීති වන්නෝ වූහ. තමන් පමණක් නිවැරදි යැයි ද, අන් අය වැරදිකරුවන් යැයි ද ඔවුහු සිතූහ. තමන් සතුව ඇති දෙයම සත්යය යැයි ඔවුහු තදින් විශ්වාස කළ අතර, අන් අය සතු දෙය දෙස බැලීමටවත් ඔවුහු කැමති නොවූහ.

මෙය ඉස්ලාම් ධර්මයේ එක්සත්කමට හා සහෝදරත්වයට විරුද්ධ ක්රියාවක් ලෙස අල්ලාහ් තආලා හෙළා දකින අතර, ආගමෙහි භේද ඇති කර ගැනීම හා කණ්ඩායම් බෙදීම් ඇති කර ගැනීම තහනම් කරයි. මෙම ආයාතය තුළින් මුස්ලිම්වරුන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් ද වේ.

උපදේශන හා පාඩම්:

1. එක්සත්කමේ වැදගත්කම: මෙම ආයාතය තුළින් අපට පැහැදිලි වන්නේ ආගමික කටයුතුවලදී එක්සත්ව සිටීම අතිශයින් වැදගත් බවයි. භේදය හා බෙදීම අල්ලාහ් තආලාට අප්රිය දෙයකි.
2. අන්ධ අනුගමනයේ අනතුර: තම කණ්ඩායමේ මතය අන්ධ ලෙස අනුගමනය කිරීම සහ අන් අයගේ අදහස්වලට සවන් දීමට පවා අකමැති වීම භයානක ගුණාංගයකි. සත්යය සෙවීමේදී අප සැමවිටම විවෘත මනසකින් කටයුතු කළ යුතුය.
3. ආඩම්බරයේ අනතුරු: තම මතය ගැන අධික ලෙස ආඩම්බර වීම සහ තමන් පමණක් නිවැරදි යැයි සිතීම මනුෂ්යයාව අන්ධ කරවයි. එය සත්යය දැකීමට බාධාවක් වේ.
4. ඉස්ලාමයේ සුන්දරත්වය: ඉස්ලාම් ධර්මය එක්සත්කම, සහෝදරත්වය හා සාමය උගන්වයි. එය කණ්ඩායම් භේද හා අන්තවාදයෙන් ඈත්ව සිටීමට අපට මග පෙන්වයි. සියලු මුස්ලිම්වරු එකම අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන, එකම ග්රන්ථය අනුගමනය කරන, එකම නබිවරයාව අනුගමනය කරන එකම උම්මාවකි.