Surah Al-Furqan — Talata 47

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• لِبَاسًا: isang panakip o pananggalang, tulad ng damit na sumasaklaw sa katawan.
• سُبَاتًا: pahinga at katahimikan mula sa pagod at pagkilos.
• نُشُورًا: pagkalat at pagbangon upang maghanap-buhay, tulad ng muling pagkabuhay.

Interpretasyon ng Talata:

Si Allah – ang tanging Diyos – ay Siya na lumikha para sa inyo ng gabi bilang isang panakip na katulad ng damit na sumasaklaw sa inyo at sa mga bagay sa pamamagitan ng dilim nito, upang kayo ay magkaroon ng katahimikan at pagkapribado. At ginawa Niya ang pagtulog bilang isang pahinga para sa inyong mga katawan, upang kayo ay makabawi mula sa pagod ng paggawa at pagkilos sa araw. At ginawa Niya ang araw bilang isang panahon ng pagbangon at pagkalat, kung saan kayo ay lumalabas upang hanapin ang inyong ikabubuhay at tuparin ang inyong mga pangangailangan. Sa gayon, ang paghalili ng gabi at araw ay isang malinaw na tanda ng kapangyarihan ni Allah at ng Kanyang awa sa Kanyang mga nilikha.

Mga Aral at Bunga:

• Ang talatang ito ay nagpapakita ng dakilang awa ni Allah sa Kanyang mga lingkod, sapagkat hindi Niya sila pinabayaan na walang pahinga o panakip, bagkus ay inihanda Niya ang mga ito para sa kanilang kapakanan.
• Ang pagtulog ay isang biyaya na dapat pahalagahan ng tao, sapagkat ito ay nagpapanumbalik ng lakas ng katawan at isipan, at ito ay isang paalala sa atin ng pagkabuhay na muli – kung paanong tayo ay bumabangon mula sa pagtulog, tayo rin ay bubuhayin mula sa mga libingan.
• Ang pagkakapalit-palit ng gabi at araw ay nag-aanyaya sa atin na magnilay-nilay sa karunungan ni Allah, at magpasalamat sa Kanya sa mga biyayang ito, na nagtutulak sa atin na maging mas masunurin sa Kanya at mas mapagmahal sa Kanyang relihiyon.
• Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng balanse sa buhay: pahinga sa gabi at pagsisikap sa araw, upang ang tao ay maging produktibo at malusog sa kanyang pananampalataya at pamumuhay.