Surah Al-Furqan — Aya 47

Ma'anar Kalmomin:

• "Libaasan": sutura wadda take rufe mutum, kamar yadda dare yake rufe halitta da duhunsa.
• "Subaatan": hutawa da kwanciyar hankali ga jiki, kamar yadda mutum yake samun nutsuwa a lokacin barci.
• "Nushuuran": tashi daga barci ko kuma fita don neman abinci da rayuwa, kamar yadda mutane ke watsewa da safe don ayyukansu.

Tafsirin Aya:

Allah shi ne wanda ya sanya muku dare ya zama kamar sutura wadda take rufe ku da duhunta, kamar yadda tufafi ke rufe jikin mutum. Kuma ya sanya muku barci ya zama hutu da natsuwa ga jikunan ku, domin ku samu karfafuwa bayan wahalar aiki. Sannan ya sanya muku rana ta zama lokacin tashi da watsewa don neman arziki da gudanar da bukatun rayuwa. Wannan nuna alheri da jinƙan Allah ne ga bayinsa, inda ya daidaita dare da rana domin amfanin su.

Fahimtar Darussa:

• Wannan aya tana nuna mana cewa Allah mai jinƙai ne ga halittunsa, domin ya tsara lokutan dare da rana daidai da bukatun jikin mutum.
• Dare da barci suna daga cikin ni'imomin Allah da ba za a iya ƙidaya su ba, don haka ya kamata mu gode masa a kowane lokaci.
• Rana ita ce lokacin aiki da ƙwazo, don haka ya kamata mu yi amfani da ita wajen neman halal da amfanin al'umma.
• Wannan tsarin na Allah yana nuna mana cewa addinin Musulunci yana karfafa ma'auni tsakanin aiki da hutu, don mutum ya rayu lafiya a jiki da ruhi.