Suurah Al-Furqaan — Aayad 47

Macnaha Erayada:

• Libaas: Dahaar, wax lagu daboolo.
• Sabaat: Nasasho, xasillooni, joogsi.
• Nushuur: Faafin, kala bixid, soo noolaansho (halkan waxaa loola jeedaa faafidda dadka si ay u raadsadaan rizqigooda).

Tafsiirka:

Eebbe weeye kan idiin yeelay habeenka dahaadh idin dahaadha, sida dharka idin dahaadho oo kale. Wuxuuna idiin yeelay hurdo nasasho jidhkiinna ku xasilloonaado, kuna nastaan daalka iyo dhibaatada maalinta. Habeenkiina wuxuu kuu dahaadhaa mugdiga, hurdooyinkiinuna wuxuu kuu yahay nasasho, maalintiina wuxuu idiin yeelay iftiin aad ku faaftaan dhulka, aadna ku raadsataan rizqigiinna iyo baahiyihiinna. Sidaa darteed, isagaa mudan in la caabudo, la mahadiyo, lana xushmeeyo.

Faa'iidooyin laga soo bixiyo Aayadda:

1. Tixgelinta Nimcada Ilaahay: Aayaddu waxay nagugu hanuuninaysaa inaan fiirino oo aan tixgelinno nimcada habeenka, maalinta, iyo hurdooyinka, kuwaas oo ah calaamooyin muujinaya qudrada Eebbe.
2. Iskudubbaridka Nolosha: Waxay na baraysaa sida ay muhiimka u tahay isku dheelitirka nolosha – habeenka nasasho, maalintana shaqo iyo faafin. Tani waxay ku tusinaysaa nidaamka xikmadda leh ee Eebbe u abuuray nolosha dadka.
3. Mahadnaqista Eebbe: Aayaddu waxay nagu boorrinaysaa inaan Eebbe ku mahadinno nimcooyinkan aan la koobi karin, isla markaana aan u adeecno isaga oo kaliya, maadaama isaga uun yahay bixiyaha nimcooyinka.
4. Xoojinta Iimaanka: Fikirka ku saabsan abuurista habeenka iyo maalinta, hurdooyinka iyo faafinta, wuxuu xoojiyaa iimaanka qalbiga, wuxuuna dadka u soo dhaweeyaa Islaamka, kaas oo ah diin ku baraarujinaysa aqoonta iyo xikmadda Eebbe ee abuuristiisa.