سوره فرقان — آیه 54

معانی کلمات:

• ماء: در اینجا منظور منی مرد و زن است.
• نسب: خویشاوندی از طرف پدر و مادر (قرابت نسبی).
• صهر: خویشاوندی از طریق ازدواج (قرابت سببی).

تفسیر آیه:

اوست خدایی که از آب (منی) انسانی را آفرید، و از همین انسان، دو نوع رابطهی خویشاوندی پدید آورد: یکی نسب که از طریق فرزندان ذکور و پیوند خونی میان پدر و مادر و فرزندان ایجاد میشود، و دیگری صهر که از طریق ازدواج و پیوند زناشویی میان خانوادهها به وجود میآید. این آفرینش شگفتانگیز و این نظام پیچیدهی خویشاوندی، نشانهای از قدرت بیپایان پروردگار است. پروردگار تو بر هر چیزی تواناست؛ او که از قطرهای ناچیز، انسانی کامل با این همه استعداد و روابط اجتماعی پیچیده میآفریند، قطعاً بر هر کاری که بخواهد قادر است و هیچ چیز برای او دشوار نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه ما را به شگفتی از آفرینش انسان دعوت میکند؛ موجودی که از نطفهای کوچک خلق شده و به موجودی با این همه عظمت و پیچیدگی تبدیل میشود. این خود دلیلی روشن بر وجود خالق حکیم و قادر است.
• خداوند با آفریدن دو نوع خویشاوندی (نسبی و سببی)، پایههای محبت، همدلی و تعاون را در جامعه بشری بنا نهاده است. این نعمت بزرگ، وسیلهای برای پیوند دلها و ایجاد جامعهای سالم و مهربان است.
• شناخت قدرت بیپایان خداوند، ایمان ما را تقویت میکند و به ما اطمینان میدهد که او میتواند ما را پس از مرگ دوباره زنده کند و به حساب اعمالمان برسد. پس هیچگاه از رحمت و قدرت او ناامید نشویم و در مسیر بندگی او استوار بمانیم.