Surja Esh-Shu'ara — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• Bâkhi'un (بَاخِعٌ): që e shkatërron veten, që e vret veten nga pikëllimi i tepërt.
• Nefseke (نَّفْسَكَ): veten tënde, jetën tënde.
• En lâ yekûnû mu'minîn (أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ): për shkak se ata nuk bëhen besimtarë.

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed, ti po e mundon veten me hidhërim dhe pikëllim të madh, deri në atë pikë sa po e rrezikon jetën tënde, për shkak se populli yt nuk po të beson ty dhe nuk po e pranon fenë që ti ua ke sjellë. Ti po dëshiron me gjithë qenien tënde që ata të udhëzohen në rrugën e drejtë dhe të bëhen besimtarë, por kur sheh se ata largohen nga besimi, ti pikëllohesh thellësisht. Allahu i Lartësuar po ta qetëson zemrën dhe po të thotë: Mos u hidhëro aq shumë për ta, sepse ti je i dërguar vetëm për të përcjellë mesazhin, ndërsa udhëzimi i tyre është në duart e Allahut. Ai është Ai që i udhëzon njerëzit sipas vullnetit të Tij; nëse Ai do, ata do të besojnë, e nëse nuk do, askush nuk mund t'i detyrojë ata të besojnë. Prandaj, ti vazhdo misionin tënd dhe mos u brengos për ata që nuk besojnë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon dhembshurinë e madhe të Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) ndaj popullit të tij, sepse ai donte me gjithë zemër që ata të shpëtojnë nga zjarri dhe të hyjnë në Xhennet.
2. Mëson se udhëzimi i zemrave është vetëm në duart e Allahut; i Dërguari i Tij nuk ka fuqi t'i detyrojë njerëzit të besojnë, por është përgjegjës vetëm për përcjelljen e mesazhit.
3. Nxit te besimtari durimin dhe qetësinë kur sheh njerëz që nuk e pranojnë fenë, duke e ditur se ai ka bërë detyrën e tij dhe rezultati i mbetet Allahut.
4. Tregon se Islami është fe e mëshirës dhe e butësisë, jo fe e dhunës dhe e detyrimit, sepse besimi vjen nga bindja e zemrës, jo nga frika apo presioni.
5. Ky ajet ngushëllon çdo thirrës në Islam që has në refuzim nga njerëzit, duke i thënë: Mos u pikëllo, ti je i shpërblyer për përpjekjen tënde, edhe nëse ata nuk besojnë.