Suurah An-Naml — Aayad 10

Macnaha Erayada Qaarkood:

• تَهْتَزُّ: way dhaqdhaqaaqaysaa oo gilgilanaysaa.
• جَانٌّ: mas yar oo degdeg badan oo dhaqso ku socda.
• وَلَّى مُدْبِرًا: wuu cararay isagoo jeedsaday.
• وَلَمْ يُعَقِّبْ: kama soo laaban, mana sugín wax ka dambeeya.

Tafsiirka Aayadda:

Markii (Nabi) Muuse uu yimid dabkii, waxaa looga yeedhay oo loo waxyooday inuu tuuro ushiisii. Markuu tuuray, waxay isu beddeshay mas yar oo dhaqso dhaqaaqaysa oo gilgilanaysa sida masaska yaryar. Markuu Muuse arkay taas, wuu ka cabsaday oo wuu cararay, isagoon soo laaban mana sugín. Markaasaa Eebe u yidhi: "Muusow, ha cabsan! Anigu ma cabsiiyo rasuulladayda agtayda, waxaana iga ammaan ah ciddaan soo doortay ee aan u diray. Haddaba ha ka cabsan masyada iyo waxa kale oo aan ku tusin mucjiso, waayo Anigu waxaan ka ilaaliyaa rasuulladayda wax kasta oo dhib ah."

Faa'iidooyinka laga qaadanayo Aayadda:

1. Imaanka iyo kalsoonida Eebe: Aayaddu waxay ina baraysaa in rasuullada Eebe ay ku kalsoon yihiin Eebe oo aanay ka cabsanayn waxa Eebe ku tusay oo mucjiso ah, sababtoo ah Eebe waa ilaaliyahooda.
2. Dhiirranaan iyo geesinimo: Waxay ina tusinaysaa in qofka Eebe uu u doorto, uu ka ilaaliyo cabsi iyo walaac, marka loo eego in Muuse uu cararay markii uu arkay mas, laakiin Eebe uu xasiliyay oo uu ku yidhi "ha cabsan".
3. Naxariista Eebe ee addoomadiisa: Eebe wuxuu u naxariistay Nabigiisa Muuse oo uu xasiliyay, taasoo muujinaysa in Eebe uu naxariisto addoomadiisa iyagoo ku xiran amarkiisa.
4. Mucjizadaha rasuullada: Aayaddu waxay xaqiijinaysaa in mucjizadaha ay yimaadaan oo ay ka yimaadaan Eebe, waxayna u tahay caddayn runta nabiga, taasoo keentay in dadku ku xoortaan iimaanka.