Surja En-Neml — Ajet 63

Kuptimi i fjalëve:

• ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ: errësirat e tokës dhe të detit, si natën ashtu edhe në ditët me mjegull.
• بُشْرًا: lajmëtare të mira, që sjellin shpresë për shiun.
• بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ: para mëshirës së Tij, pra para shiut që është mëshirë nga Allahu.
• تَعَالَى: i lartësuar, i pastër nga çdo mangësi.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet njeriut me pyetje retorike për ta nxitur të mendojë: A janë idhujt që ju i adhuroni më të mirë, apo Ai që ju udhëzon në errësirat e tokës dhe të detit? Kur ju humbni rruga në shkretëtirë natën, ose kur dallgët e detit ju rrethojnë dhe errësira ju mbulon, Ai ju tregon yjet dhe shenjat e tokës për t'ju udhëzuar. Ai është Ai që i dërgon erërat si lajmëtare të mira para shiut, që është mëshirë e Tij për robërit, duke ngjallur tokën e vdekur dhe duke u dhënë jetë krijesave. A ka ndonjë zot tjetër me Allahun që bën këto gjëra? Sigurisht që jo! Allahu është i lartësuar dhe i pastër nga ajo që i shoqërojnë idhujtarët në adhurim, sepse asnjë prej krijesave të Tij nuk ka fuqi të bëjë asgjë nga këto.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e mirësive të Allahut në natyrë – si yjet, shenjat e tokës dhe erërat – na bën ta duam Atë dhe ta falënderojmë për udhëzimin e Tij.
2. Ajeti na mëson se vetëm Allahu meriton adhurim, sepse vetëm Ai ka fuqi të plotë mbi gjithçka, ndërsa idhujt dhe krijesat nuk kanë asnjë ndikim.
3. Reflektimi mbi krijesat e Allahut dhe mënyrën se si Ai i rregullon ato për të mirën tonë, e forcon besimin dhe e largon njeriun nga mendimet e kota.
4. Ajeti na nxit të jemi mirënjohës për mëshirën e Allahut, si shiu që vjen pas erërave, duke e ditur se çdo e mirë vjen vetëm prej Tij.