ซูเราะฮฺ อัน-นัมล์ — อายะฮฺ 92

ความหมายของคำสำคัญ:

• أَتْلُوَ = อ่านท่องและปฏิบัติตาม
• اهْتَدَى = ได้รับการชี้นำ เดินบนหนทางที่ถูกต้อง
• ضَلَّ = หลงผิด หันเหออกจากหนทางที่ถูกต้อง
• الْمُنذِرِينَ = บรรดาผู้ตักเตือน ผู้ที่ทำหน้าที่เตือนมนุษย์ให้เกรงกลัวต่อการลงโทษของอัลลอฮ์

การตีความ (ตัฟซีร):

อัลลอฮ์ทรงสั่งใช้แก่ท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ให้อ่านท่องอัลกุรอานและเผยแผ่แก่ผู้คน เพื่อให้พวกเขาได้ยินและปฏิบัติตามสิ่งที่อยู่ในนั้น ท่านนบีมิได้เป็นเพียงผู้รับคำสั่งให้เคารพภักดีต่อพระเจ้าของเมืองนี้เท่านั้น แต่ยังได้รับคำสั่งให้เป็นผู้อ่านอัลกุรอานแก่ประชาชาติอีกด้วย

เมื่อท่านได้ทำหน้าที่เผยแผ่แล้ว ผู้ใดที่ได้รับการชี้นำและเดินตามแนวทางของอัลกุรอาน ประโยชน์แห่งการชี้นำนั้นย่อมตกแก่ตัวเขาเอง เพราะเขาได้เลือกหนทางแห่งความรอดพ้นและได้รับผลบุญอันยิ่งใหญ่ ส่วนผู้ใดที่หลงผิดและปฏิเสธ ไม่ยอมปฏิบัติตามสิ่งที่ถูกนำเสนอแก่เขา ท่านจงกล่าวเถิดว่า "แท้จริงฉันเป็นเพียงผู้ตักเตือนคนหนึ่งเท่านั้น" ฉันไม่มีอำนาจที่จะบังคับหัวใจของพวกเจ้าให้ศรัทธา หรือทำให้พวกเจ้าเดินบนหนทางที่ถูกต้องได้ หน้าที่ของฉันคือการแจ้งเตือนและสื่อสารคำสั่งของพระเจ้าเท่านั้น ส่วนการชี้นำหัวใจนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์ – พระองค์มิได้ปล่อยให้มนุษย์หลงทางโดยปราศจากคำแนะนำ แต่ทรงส่งคัมภีร์อัลกุรอานและบรรดาศาสนทูตมาเพื่อชี้ทางนำแก่มนุษยชาติ
2. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ – การตอบแทนนั้นขึ้นอยู่กับการกระทำของแต่ละคน ผู้ที่ทำดีก็จะได้รับผลดีตอบแทนแก่ตนเอง ไม่มีใครรับบาปแทนใคร และไม่มีใครได้รับผลบุญแทนใคร
3. ความจริงใจในการทำงานเพื่ออิสลาม – ผู้เผยแผ่ศาสนาไม่ควรคาดหวังผลตอบแทนจากมนุษย์ แต่ควรทำหน้าที่ด้วยความจริงใจ และไม่เสียใจเมื่อมีผู้ปฏิเสธ เพราะหน้าที่ของเราคือการสื่อสารเท่านั้น ส่วนผลลัพธ์นั้นอยู่ในมือของอัลลอฮ์
4. การปลอบประโลมใจแก่ผู้ทำหน้าที่เผยแผ่ – บทเรียนนี้สอนให้เราไม่ท้อแท้เมื่อพบกับการปฏิเสธ เพราะแม้ท่านนบีเองก็ถูกปฏิเสธจากผู้คน ท่านจึงเป็นแบบอย่างที่ดีในการอดทนและมอบหมายกิจการทั้งหลายแด่อัลลอฮ์
5. ความสำคัญของการอ่านและศึกษาอัลกุรอาน – อัลกุรอานคือหนทางแห่งการชี้นำ การอ่านและปฏิบัติตามคือกุญแจสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า