Sura An-Naml — Aya 92

Maana za maneno:

• أَتْلُوَ الْقُرْآنَ: Nisomee watu Qur'ani kwa kufuata na kusimulia aya zake kwa mpangilio.
• اهْتَدَى: Akaongoka na kufuata njia ya haki na ukweli.
• ضَلَّ: Akapotoka na kuacha njia ya haki.
• الْمُنذِرِينَ: Wale wanaowaonya watu adhabu ya Mwenyezi Mungu.

Ufafanuzi wa Aya:

Aya hii ni mwendelezo wa amri za Mwenyezi Mungu kwa Mtume wake Muhammad (SAW). Mwenyezi Mungu anamuamrisha Mtume wake asome Qur'ani kwa watu na awafikishie ujumbe wake kwa uwazi. Kisha Mwenyezi Mungu anaeleza kuwa yeyote atakayeongoka na kufuata mwongozo uliomo katika Qur'ani, basi faida ya kuongoka kwake itamrudia yeye mwenyewe, kwani atapata thawabu na furaha ya duniani na Akhera. Na yeyote atakayepotea na kuikataa haki, basi usiwe na huzuni kwa ajili yake, bali mwambie: "Mimi ni miongoni mwa waonyaji tu." Yaani, jukumu la Mtume si kuwalazimisha watu kuongoka, bali ni kuwafikishia ujumbe na kuwaonya adhabu ya Mwenyezi Mungu. Hivyo, mwongozo ni kwa hiari ya mtu mwenyewe, na kila mtu atalipwa kwa matendo yake.

Faida za Aya:

1. Aya hii inatufundisha kwamba wajibu wa mwenye elimu na waumini ni kufikisha ujumbe wa Qur'ani kwa watu kwa uwazi na usahihi, bila kuchoka wala kukata tamaa.
2. Inaonyesha kwamba mwongozo ni kwa manufaa ya mtu mwenyewe; kila mtu anayefuata haki anajinufaisha mwenyewe, na kila anayepotea anajidhuru mwenyewe. Hii inamfanya mtu kuwa na juhudi katika kutafuta haki.
3. Inatuliza moyo wa mwenye kufikisha ujumbe kwamba si jukumu lake kuwalazimisha watu kuongoka, bali ni kufikisha tu. Hii inampa nguvu na subira katika kazi ya kuitaka haki.
4. Aya inathibitisha kwamba Mtume (SAW) ni miongoni mwa manabii na mitume waliotangulia, na kwamba dini yake ni mwendelezo wa dini za awali, jambo linaloimarisha imani ya muumini katika ukamilifu wa Uislamu.
5. Inatufundisha adabu ya kujitenga na wale wanaoikataa haki kwa maneno mazuri na yenye hekima, bila kugombana wala kujibizana nao, bali tu kuwaonya kwa upole na busara.