سورت قصص — آیت 21

د معناويو بياړه (معاني الكلمات):

• خَائِفًا: وېرېدونکی، له خطر څخه اندېښمن.
• يَتَرَقَّبُ: انتظار کوي، څارنه کوي چې څه به پېښ شي، یا چې څوک به يې پسې راشي.

د آيت تفسير:

موسى عليه السلام د هغه مؤمن سړي د مشورې له مخې چې ورته يې وويل چې له ښاره ووځه، له فرعون له ښاره بهر ووت، په داسې حال کې چې وېرېدونکی و او انتظار يې کاوه چې کوم خطر به پرې راشي، يا به د فرعون لښکر ورپسې راشي او ونيول شي. هغه په دې وېره او اندېښنه کې خپل رب ته مخ واړاوه او دعا يې وکړه: "اى زما ربه! ما ته له دې ظالمو او کافرانو له خلکوله خلاصى راکړه، او ما له دوى له شر او بدۍ نه بچ کړه." دا دعا د هغه د عاجزۍ او پر الله تعالی د توکل ښکارندوی وه، ځکه چې هغه پوهېده چې يواځې الله کولى شي هغه له دې ستر خطر څخه وژغوري. کله چې فرعون د موسى عليه السلام د تېښتې خبر واورېد، نو د هغه په لټه کې يې خلک ولېږل.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (فواید):

1. په سختو او خطرناکو حالاتو کې بايد انسان الله ته مخ واړوي او له هغه څخه د مرستې غوښتنه وکړي، ځکه چې الله تعالى د بندګانو د دعا اورېدونکی او د هغوى د ستونزو حل کوونکی دی.
2. د ظالمانو له شر څخه د خلاصون لپاره دعا کول يو مشروع او ښه کار دی، او دا د انبياوو کړنلاره وه.
3. په وېره او اندېښنه کې هم بايد انسان له الله څخه نااميده نه شي، بلکې د هغه په رحمت او فضل باوري پاتې شي، لکه څنګه چې موسى عليه السلام وکړل.
4. د حق د پيروانو لپاره دا درس دی چې کله په يوه ځاى کې د دين د تبليغ او د حق د بيانولو امکان نه وي، نو د خپل ژوند ساتنې لپاره له هغه ځايه کډه کول جايز دي، تر څو بيا په بل ځاى کې د الله د دين خدمت وکړي.
5. دا آيت د الله تعالى پر قضا او قدر د توکل او د هغه په حکمت باندې د باور اهميت ښيي، ځکه چې موسى عليه السلام له يو ښاره ووت او الله ورته په بل ځاى کې خير او برکت ورکړ.