Сураи Аль-Касас Оят 57 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Агар аз дини ту пайравӣ кунем, моро аз сарзаминамон…

Аль-Касас · 57/88

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Касас

وَقَالُوا إِن نَّتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَكِّن لَّهُمْ حَرَمًا آمِنًا يُجْبَىٰ إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّن لَّدُنَّا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ۝٥٧

🔤 Transliteration

Wa qaalooo in nattabi`il hudaa ma`aka nutakhattaf min ardinaa; awalam numakkkil lahum haraman aaminany yujbaaa ilaihi samaraatu kulli shai`ir rizqam mil ladunnaa wa laakinna aksarahum laa ya`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфтанд: «Агар аз дини ту пайравӣ кунем, моро аз сарзаминамон бармекананд». Оё онҳоро дар ҳараме амн ҷой на додаем, ки ҳама гуна меваҳо дар он фароҳам мешавад ва ин ризқест аз ҷониби Мо? Вале бештаринашон намедонанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

الْهُدَىٰ: роҳи рост, яъне ислом ва ҳидоят.
نُتَخَطَّفْ: моро рабуданд, тез гирифта мешавем, нест мешавем.
نُمَكِّن: ҷой додан, имкон додан, мустаҳкам кардан.
حَرَمًا: Ҳарам, яъне Маккаи Мукаррама, ки ҷои амн ва эҳтиром аст.
يُجْبَىٰ: ҷамъ карда мешавад, оварда мешавад.
ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ: меваҳо ва неъматҳои ҳар гуна чиз.
رِزْقًا مِّن لَّدُنَّا: рӯзӣ аз ҷониби Мо (Аллоҳ).

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло хабар медиҳад, ки мушрикони Макка гуфтанд: «Агар мо роҳи ҳидоятро, ки ту овардаӣ, пайравӣ кунем ва аз бутҳо ва худоёни дурӯғин даст кашем, душманонамон моро аз замини худ тез рабуда, мекушанд ва асир мегиранд.» Онҳо инро баҳона карда, аз қабули ислом рӯй гардонданд.

Сипас Аллоҳи Таъоло ба онҳо ҷавоб медиҳад: Оё Мо барои онҳо Ҳарами Маккаро ҷои амн ва ором нагардондаем? Дар он ҷо хунрезӣ ва зулм ҳаром аст ва онҳо аз ҳамлаи душманон дар амон ҳастанд. Ба ин Ҳарам меваҳо ва неъматҳои ҳар гуна чиз аз ҳар ҷо оварда мешавад, то ки рӯзии онҳо аз ҷониби Мо таъмин гардад. Ин ҳама неъматҳоро Мо ба онҳо додаем, ҳатто вақте ки онҳо кофир буданд. Пас, агар онҳо имон меоварданд, ҳатман Аллоҳ онҳоро бештар ҳифз мекард ва неъматҳояшро афзун мегардонд.

Аммо аксари онҳо ин неъматҳоро намедонанд ва қадрашро намефаҳманд, барои ҳамин шукри Аллоҳро ба ҷо намеоранд ва ба Ӯ имон намеоваранд.

Фоидаҳои ин оят:

Аллоҳи Таъоло Ҳарами Маккаро ҷои амн гардондааст, ки ин раҳмати бузург барои сокинони он аст.
Амн ва оромӣ неъмати бузурги илоҳӣ аст, ки бояд қадрашро донист ва шукр кард.
Рӯзӣ ва неъматҳо аз ҷониби Аллоҳ меоянд ва Ӯст, ки онҳоро ба бандагонаш мерасонад.
Имон ва ҳидоят на танҳо зарар надорад, балки сабаби афзун шудани неъматҳо ва ҳифзи илоҳӣ мегардад.
Аксари одамон неъматҳои Аллоҳро намедонанд ва шукр намекунанд, вале ин бояд барои мо сабақи ибрат бошад, то ки мо аз шукргузорон ва имоноварон бошем.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба баҳонаҳои дурӯғин такя накунем ва ба роҳи ҳидоят боэътимод қадам гузорем, зеро Аллоҳ ҳифзкунандаи мӯъминон аст.

📜 Оят 55-59 — Сураи Аль-Касас

55وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ

Ва чун сухани беҳудае бишнаванд, аз он рӯйгардонӣ кунанд ва гӯянд: «Кирдорҳои мо аз они мо ва кирдорҳои шумо аз они шумо. Ба саломат бимонед. Мо хостори ҷоҳилон нестем!»

56إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ ۚ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ

Ту ҳар касро, ки бихоҳӣ, ҳидоят намекунӣ. Худост, ки ҳар киро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва Ӯ ҳидоятёфтагонро беҳтар мешиносад.

57وَقَالُوا إِن نَّتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَكِّن لَّهُمْ حَرَمًا آمِنًا يُجْبَىٰ إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّن لَّدُنَّا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

58وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا ۖ فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَن مِّن بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا ۖ وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ

Чӣ басо мардуми деҳаеро ҳалок сохтем, ки аз зиндагии худ дучори сармастӣ шуда буданд ва ин хонаҳои онҳост, ки баъд аз онҳо андак замоне кас дар онҳо сукно (маскан) гирифт ва Мо вориси онҳо будем.

59وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبْعَثَ فِي أُمِّهَا رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِنَا ۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَىٰ إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ

Парвардигори ту мардуми деҳаҳоро ҳалок накард, то он гоҳ, ки аз худашон паёмбаре бар онҳо фиристод ва ӯ оёти Моро бар онҳо бихонд. Ва мо деҳаҳоро нобуд кардаем, ба сабаби он, ки мардумаш ситамкор будаанд.

← Оят 56 📖 Аль-Касас Оят 58 →

Аль-КасасФеҳристи Қуръон

88Оят

MeccanRevelation

57Оят

Тарҷума — Аль-Касас 57

Сураи Аль-Касас Оят 57 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Агар аз дини ту пайравӣ кунем, моро аз сарзаминамон…

Сураи Оят 57/88 — Сураи Аль-Касас القصص (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Касас Гӯш кун, Сураи Аль-Касас Тарҷума, Сураи Аль-Касас mp3, Сураи Аль-Касас pdf. Оят 55–59. Ба Тоҷикӣ: Русский.