Surat Ali Imran — Ayat 132

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَأَطِيعُوا: lan padha manuta, yaiku nglakoni apa sing diprentahake lan nyingkiri apa sing dilarang.
• اللَّهَ: Allah, Gusti Kang Maha Kuwasa.
• وَالرَّسُولَ: lan Rasul, yaiku Nabi Muhammad ﷺ.
• لَعَلَّكُمْ: supaya kowe kabeh, tembung iki nuduhake pangarep-arep supaya entuk apa sing dikarepake.
• تُرْحَمُونَ: padha diwelasi, yaiku entuk rahmat lan kabegjan saka Allah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki dhawuh marang wong-wong mukmin supaya padha manut marang Allah lan Rasul-Nya. Manut marang Allah tegese nglakoni kabeh prentahe lan nyingkiri kabeh larangane, kayata mangan riba lan liya-liyane sing wis dicegah. Dene manut marang Rasul tegese nuruti apa sing digawa dening Nabi Muhammad ﷺ, awit panjenengane iku utusane Allah sing kudu dituruti. Allah ngganthungake manut marang Rasul karo manut marang Panjenengane dhewe, dadi ora bisa dipisah.

Tujuan saka manut iki yaiku supaya kita kabeh padha diwelasi dening Allah, entuk rahmat ing donya lan ing akhirat, sarta ora kena siksa. Rahmat iku ora mung teka ing akhirat wae, nanging uga ing donya, awit wong sing manut marang Allah lan Rasul bakal urip tentrem, adoh saka kesusahan, lan entuk berkah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Manut marang Allah lan Rasul iku dalan kanggo entuk rahmat lan welase Allah, ora mung ing akhirat nanging uga ing donya.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang hamba-hamba-Ne sing gelem manut marang Panjenengane lan Rasul-Nya.
• Islam iku agama sing gampang lan kebak berkah, saben prentahe mesthi ngemot kebaikan kanggo manungsa.
• Kanthi manut marang Rasul, kita bisa ngerti carane nglakoni agama kanthi bener lan entuk kabegjan sing sejati.
• Ayat iki ngajak kita kabeh supaya tresna marang Islam lan Al-Qur'an, awit kabeh tuntunane iku kanggo kebaikan kita dhewe, supaya kita padha diwelasi dening Allah ing donya lan akhirat.